นิยายเรื่องบ้านเก่าในกรุงฯ

นิยายเรื่องบ้านเก่าในกรุงฯ

เสนอตอนแรก

ในกรุงฯ ที่เต็มไปด้วยชีวิตชีวาและความวุ่นวาย มีบ้านเก่า ๆ หลังหนึ่งตั้งอยู่ในซอยเล็ก ๆ แสงไฟจากตู้เย็นที่อยู่ในครัวส่องลอดออกมาผ่านหน้าต่างที่มีผ้าม่านลายดอกไม้ เห็นภาพชีวิตที่มีอยู่ในบ้านนั้น อ้ายจำเรียนกับภรรยา พลอย ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันมานานถึง 13 ปี แต่ความรักของพวกเขากลับมีปัญหาใหญ่หลวงที่ซ่อนอยู่ใต้พื้นผิวที่ดูเรียบง่าย

อ้ายจำเรียนเป็นชายที่พูดจาไม่เพราะนัก เสียงของเขากระโชกกระซากอยู่เสมอ ทั้งยังขี้โม้โหนิด ๆ ที่ทำให้ใครหลายคนไม่ค่อยชอบใจ เขาไม่ใช่คนเที่ยวเตร่ ไม่ดื่มเหล้า และไม่เคยเล่นการพนันแม้แต่ครั้งเดียว ชีวิตของเขาหมดไปกับการทำงานอย่างขยันขันแข็ง เขาเป็นคนไม่ชอบเอาใจใคร ไม่พูดมากนัก แม้ใบหน้าของเขาจะอัปลักษณ์ ฟันหลอ และดูไม่ค่อยมีเสน่ห์ แต่ในใจของเขากลับรักภรรยาและลูก ๆ มากเป็นพิเศษ

พลอยเป็นตรงข้ามกับอ้ายจำเรียน เธอสวยและน่ารัก มีเสน่ห์ที่ดึงดูดผู้ชายมากมายให้หันมามอง ทั้ง ๆ ที่เธอเป็นภรรยาของอ้ายจำเรียนอยู่แล้ว พลอยเป็นคนเจ้าชู้ ไม่ว่าจะเป็นเสียงหัวเราะหรือการส่งสายตาให้กับชายอื่นนั้นคือสิ่งที่เธอทำเป็นประจำ ในสายตาของผู้ชายหลายคน เธอเป็นดั่งดอกไม้ที่มีความเย้ายวนใจ และไม่แปลกใจเลยที่เธอมักจะมีหนุ่ม ๆ คอยตามจีบอยู่เสมอ

ในบ้านเก่า ๆ หลังนั้น อ้ายจำเรียนกับพลอยมีลูกด้วยกันสองคน ลูกชายคนโตอายุ 12 ปี ชื่อว่า น้อย มีนิสัยที่ค่อนข้างขี้อายและมักจะถูกเพื่อน ๆ แกล้ง ส่วนลูกสาวคนเล็กอายุ 10 ปี ชื่อว่า น้ำ ที่เต็มไปด้วยความซนและร่าเริง ทั้งคู่ได้ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข แต่ความไม่สมดุลระหว่างอ้ายจำเรียนกับพลอยกลับทำให้เกิดปัญหาที่รอวันระเบิดอยู่ในใจของเขา

คืนหนึ่งในขณะที่ทุกคนในบ้านนอนหลับ พลอยนั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้เก่าในห้องนั่งเล่น รู้สึกถึงความเหงาที่ปกคลุมใจ เธอคิดถึงสายตาของหนุ่ม ๆ ที่มองเธอในระหว่างวัน ความรู้สึกเหล่านั้นทำให้เธอตั้งคำถามกับตัวเองว่า ความรักที่มีให้กับอ้ายจำเรียนยังคงอยู่จริงหรือไม่ และหากมีใครสักคนที่สามารถเติมเต็มความว่างเปล่าในหัวใจของเธอได้ จะเป็นเช่นไร

ในขณะที่พลอยคิดอย่างนั้น อ้ายจำเรียนกลับตื่นขึ้นมาและได้ยินเสียงน้ำจากห้องน้ำ เขาเดินออกไปตรวจสอบ และเมื่อเขาเห็นภรรยานั่งอยู่เพียงลำพังในห้องนั่งเล่น ดวงตาของเขาก็แฝงไปด้วยความสงสัยและความกังวล ราวกับเขาได้รู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นในความสัมพันธ์ของทั้งคู่

ทั้งคู่มองสบตากันในความเงียบ พลอยรู้สึกเหมือนมีบางอย่างกำลังจะเปลี่ยนแปลงในชีวิตของพวกเขา และอ้ายจำเรียนเองก็รู้ว่า ความรักของเขากำลังจะถูกทดสอบครั้งใหญ่ในไม่ช้า

เสียงของชีวิตในกรุงฯ ดังก้องอยู่ข้างนอก ขณะที่ความรักในบ้านเก่า ๆ หลังนี้กำลังรอคอยบททดสอบที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้…

**ตอนที่สอง: ความรักที่ซ่อนเร้น**

ในวันอาทิตย์ที่แสงแดดส่องสว่าง พลอยตัดสินใจที่จะไปเดินเล่นที่สวนสาธารณะในกรุงฯ เพื่อผ่อนคลายความเครียดในชีวิตประจำวัน เมื่อเธอเดินไปตามทางเดินที่มีต้นไม้เรียงราย ก็ได้เห็นผู้ชายคนหนึ่งยืนอยู่ที่มุมหนึ่งของสวน เขามีรูปร่างสูงใหญ่ กล้ามเป็นมัด ๆ และดูมีเสน่ห์อย่างยิ่ง

“สวัสดีครับ คุณพลอย” เขาทักทายเธอด้วยน้ำเสียงที่แสดงถึงความมั่นใจ พลอยมองไปที่เขาอย่างตกใจ ก่อนที่จะตอบกลับด้วยรอยยิ้ม

“สวัสดีค่ะ คุณ…?”

“อัครครับ” เขาตอบด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยเสน่ห์ “เห็นคุณเดินอยู่ที่นี่บ่อย เลยอยากแนะนำตัว”

พลอยรู้สึกถึงแรงดึงดูดที่แปลกประหลาดในตัวเขา ทั้งรูปร่างและท่าทางทำให้เธอไม่สามารถละสายตาได้ ในขณะที่พวกเขาพูดคุยกัน อัครก็ค่อย ๆ เข้ามาใกล้ พลอยรู้สึกถึงอุณหภูมิที่สูงขึ้นในอากาศรอบตัว

“คุณน่ารักมากเลย” อัครพูดพร้อมกับยิ้มกว้าง พลอยรู้สึกเขินอาย แต่ก็ไม่สามารถหยุดยิ้มกลับได้

“ขอบคุณค่ะ” เธอตอบเสียงเบา ขณะนี้เธอกำลังลืมทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในชีวิตกับอ้ายจำเรียน

อัครก้าวเข้ามาใกล้ พลอยรู้สึกถึงความตื่นเต้นในใจเมื่อเขายื่นมือออกไปและจับมือเธอเบา ๆ จากนั้นเขาก็โน้มตัวลงไปจูบที่มือของเธออย่างสุภาพ ก่อนที่จะยกหน้าขึ้นมองตาเธออีกครั้ง ราวกับว่าเขากำลังอ่านใจของเธอ

“ให้ผมดมผมคุณได้ไหม?” เขาถามพลางยิ้มอย่างมีเสน่ห์ พลอยรู้สึกตื่นเต้นอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน

“เอ่อ…ก็ได้ค่ะ” พลอยตอบด้วยน้ำเสียงที่กระสับกระส่าย 

อัครเอื้อมมือไปจับผมยาวสลวยของพลอยและดมอย่างอ่อนโยน กลิ่นหอมของเส้นผมทำให้เขายิ้มอย่างพอใจ แล้วเขาก็โน้มตัวไปข้างหน้าและจูบเธอที่ปากอย่างกระทันหัน พลอยรู้สึกเหมือนโลกหยุดหมุน ทั้งสองมีความรู้สึกที่ท่วมท้นเมื่อริมฝีปากของพวกเขาสัมผัสกัน

ในขณะนั้น ความรู้สึกที่หลากหลายประดังเข้ามาในใจของพลอย ตั้งแต่ความสุขที่เธอไม่เคยสัมผัสมาก่อน จนถึงความรู้สึกผิดที่กำลังซึมซับเข้ามาในจิตใจ 

“มาที่บ้านผมไหม?” อัครเอ่ยชวนเมื่อจูบเธอเสร็จพลางดึงเธอเข้าหาเขาอีกครั้ง

พลอยรู้สึกเหมือนจิตใจของเธอกำลังอยู่ในอ้อมกอดของความรักที่ไม่คาดคิด “ทำไมไม่ล่ะ” เธอพูดในที่สุด ความรู้สึกที่มีต่ออ้ายจำเรียนเริ่มดูเลือนลาง เมื่อเธอตกอยู่ในเสน่ห์ของอัคร 

เมื่อถึงบ้านของอัคร เขาพาเธอเข้ามาในห้องนอนที่ตกแต่งอย่างหรูหรา พลอยรู้สึกตื่นเต้นและหวาดหวั่นในเวลาเดียวกัน ขณะที่เขาโน้มตัวไปจูบเธออีกครั้ง เธอก็ล้มตัวลงนอน ข้าง ๆ เขา ทั้งคู่รู้สึกเหมือนลืมโลกภายนอกไปจนหมดสิ้น 

ภายในห้องเงียบสงบ หัวใจของพลอยเต้นแรง ขณะที่เธอและอัครปล่อยให้ความรู้สึกนำทางพวกเขาไป ความสุขที่ได้รับจากกันและกันในตอนนี้กลับทำให้เธอลืมความทุกข์ที่มีในชีวิตรักกับอ้ายจำเรียน 

ในเวลานั้น ความรักที่เธอค้นพบใหม่ทำให้เธอรู้สึกมีชีวิตชีวา แต่ลึก ๆ แล้ว เส้นทางข้างหน้ายังเต็มไปด้วยอุปสรรคและการตัดสินใจที่ยากลำบาก เมื่อคิดถึงอ้ายจำเรียนและลูก ๆ ที่รออยู่ที่บ้าน 

แต่วินาทีนั้น พลอยเลือกที่จะอยู่ในอ้อมกอดของอัครและปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปตามใจปรารถนา…

**ตอนที่สาม: สายโทรศัพท์ใต้สะพานลอย**

เช้าวันหนึ่งในกรุงฯ พลอยนั่งอยู่ในครัวขณะเตรียมอาหารเช้าให้กับครอบครัว ลูกชายคนโตชื่อ น้อย อายุ 12 ปี กำลังทำการบ้านที่โต๊ะ และลูกสาวคนเล็กชื่อ น้ำ อายุ 10 ปี กำลังเล่นของเล่นอยู่ในมุมห้อง เสียงของอ้ายจำเรียนที่พูดจาไม่เพราะและค่อนข้างกระโชกกระซากดังมาจากห้องนอน สร้างบรรยากาศที่ทำให้พลอยรู้สึกเครียดอยู่ไม่น้อย

พลอยรู้สึกว่าชีวิตที่เธอใช้กับอ้ายจำเรียนค่อย ๆ หายไปจากความสดใส เมื่อเธอนึกถึงสายตาของหนุ่ม ๆ ที่มองเธอในสวนเมื่อวันก่อน รอยยิ้มและคำชมจากอัครยังคงติดอยู่ในใจของเธอเสมอ 

ขณะที่พลอยกำลังจมอยู่กับความคิด อัครก็โทรศัพท์มาหาเธอ “สวัสดีครับ คุณพลอย” น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยเสน่ห์และความมั่นใจ

“สวัสดีค่ะ” พลอยตอบเสียงเบาในใจที่เต้นแรง 

“วันนี้ว่างไหม? ผมอยากให้คุณมาพบกันที่ใต้สะพานลอย” เขาพูดอย่างตรงไปตรงมา

พลอยรู้สึกใจเต้นเมื่อได้ยินคำชวนที่ชัดเจนจากอัคร “ทำไมต้องใต้สะพานลอยล่ะคะ?” เธอถามเสียงสั่น

“เพราะที่นั่นเงียบดี และเราจะได้มีเวลาสนุกกันอย่างเต็มที่” เขาตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความหวัง 

พลอยรู้สึกลังเล แต่ภายในใจเธอกลับตื่นเต้นกับความคิดที่จะได้พบกับอัคร “โอเคค่ะ เดี๋ยวจะไปนะ” เธอตอบอย่างมีกำลังใจ 

เมื่อถึงเวลานัด พลอยสวมเสื้อผ้าสบาย ๆ เพื่อไปพบกับอัคร เธอเดินผ่านใต้สะพานลอยในซอยที่ไม่ค่อยมีคนเดิน แสงแดดสาดส่องลงมา ทำให้รู้สึกอบอุ่นและตื่นเต้นในเวลาเดียวกัน 

เมื่อถึงจุดนัดหมาย พลอยเห็นอัครยืนรออยู่ เขาสวมเสื้อยืดและกางเกงยีนส์ ดูมีเสน่ห์และเป็นธรรมชาติ “คุณมาแล้ว” เขาพูดพร้อมยิ้มกว้าง 

“ค่ะ” พลอยตอบด้วยรอยยิ้มที่เผยความสุขในใจ 

“มาที่นี่ดีกว่า ไม่มีใครมารบกวน” เขาพาเธอไปนั่งที่ม้านั่งใต้สะพานลอยที่มีร่มเงา พวกเขานั่งอยู่ใกล้กัน พลอยรู้สึกถึงแรงดึงดูดที่เพิ่มขึ้นในอากาศ

“คิดถึงคุณจริง ๆ นะ” อัครพูดพร้อมกับยิ้ม พลอยรู้สึกหัวใจเต้นแรงมากขึ้นเมื่อได้ยิน

“แล้วคุณคิดถึงผมไหม?” เขาถามต่อโดยไม่รอคำตอบ 

“ค่ะ” พลอยตอบเสียงเบา ขณะที่ความรู้สึกใหม่ ๆ เข้ามาในใจ 

“ผมอยากให้คุณมีความสุข” เขาพูดพร้อมโน้มตัวไปข้างหน้า 

แล้วเขาก็เอื้อมมือไปจับมือของพลอยอย่างเบา ๆ พลอยรู้สึกถึงไฟฟ้าที่วิ่งเข้ามาในใจ รู้สึกตื่นเต้นจนต้องหันหน้าหนีไปทางอื่นเพื่อซ่อนความรู้สึก 

“ทำไมคุณถึงไม่อยู่กับสามีแล้วล่ะ?” อัครถามขึ้นด้วยความจริงใจ 

“ไม่ใช่ว่าฉันไม่รักเขา… แต่บางทีฉันก็รู้สึกว่ามันน่าเบื่อไปหน่อย” พลอยตอบอย่างซื่อสัตย์ 

“คุณมีสิทธิ์ที่จะมีความสุข” อัครพูดอย่างจริงจัง 

ในขณะที่พวกเขานั่งพูดคุยกัน พลอยรู้สึกว่าชีวิตของเธอกำลังเปลี่ยนไป อัครทำให้เธอรู้สึกมีชีวิตชีวาในแบบที่อ้ายจำเรียนไม่เคยทำให้เธอรู้สึกได้

“มาที่บ้านผมได้ไหม? ผมมีอะไรสนุก ๆ ให้ทำ” อัครเอ่ยชวนอีกครั้ง 

พลอยรู้สึกใจสั่นเมื่อได้ยินคำชวน เธอมองตาอัครที่เต็มไปด้วยความหวังและความรักอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน 

“ถ้าฉันไป ฉันจะทำให้คุณมีความสุข” เขาพูดอย่างมั่นใจ 

พลอยลังเล แต่สุดท้ายเธอก็ตัดสินใจเดินตามเสียงหัวใจที่เรียกร้อง ในขณะที่เธอเดินตามอัครไป ความรู้สึกใหม่ ๆ กำลังรอคอยอยู่ข้างหน้า ความรักที่ซ่อนอยู่ในใจของเธอเริ่มผลิบานในความสัมพันธ์ที่กำลังเกิดขึ้นนี้ 

“นี่คือจุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนแปลงในชีวิตของเรา” พลอยคิดในใจ ขณะที่เดินไปกับอัครอย่างมีความหวัง…

**ตอนที่สี่: การโกหกที่เริ่มต้น**

เช้าวันจันทร์ พลอยยืนอยู่หน้ากระจกในห้องน้ำ ส่องมองภาพตัวเองที่สะท้อนอยู่ ใบหน้าของเธอสวยงาม สดใส ราวกับความสดชื่นของเช้าวันใหม่ แต่ภายในใจกลับเต็มไปด้วยความกังวล พลอยต้องวางแผนเพื่อที่จะหลีกหนีจากชีวิตที่น่าเบื่อหน่ายที่เธอใช้ร่วมกับอ้ายจำเรียน

“ฉันจะบอกเขาว่าจะไปทำงานต่างจังหวัด” พลอยคิดในใจ ขณะที่เธอทำสีหน้าให้ดูเรียบง่ายที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้

เมื่อถึงเวลาที่อ้ายจำเรียนกลับมาจากทำงาน พลอยจึงตัดสินใจพูดเรื่องนี้กับเขา “อ้ายจำเรียน วันนี้พลอยมีเรื่องจะบอก” เธอพูดด้วยน้ำเสียงที่พยายามทำให้ดูจริงจัง

“อะไร?” อ้ายจำเรียนถามด้วยเสียงแข็ง ๆ เหมือนเดิม

“พลอยต้องไปทำงานต่างจังหวัดสักอาทิตย์นะคะ” เธอพูดพร้อมกับมองหน้าสามี คำพูดนั้นรู้สึกเหมือนมีดที่เฉือนเข้ามาในใจของเธอเอง

“ไปทำไม?” เขาถามเสียงกร้าวขึ้น 

“บริษัทส่งไปอบรมค่ะ” พลอยอธิบาย “เป็นโครงการใหม่ที่สำคัญมาก”

“อืม…” อ้ายจำเรียนพยักหน้า แต่ในแววตาของเขา พลอยเห็นความสงสัยที่ยังอยู่

“พลอยจะติดต่อกลับไปเรื่อย ๆ นะ” เธอเสริมด้วยความหวังว่าเขาจะไม่ตั้งคำถามมากไปกว่านี้ 

“จะอยู่กี่วัน?” เขาถามต่อ

“ประมาณหนึ่งสัปดาห์ค่ะ” พลอยตอบด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยความมั่นใจ

เมื่ออ้ายจำเรียนตกลงให้เธอไป พลอยรู้สึกโล่งใจ แต่ในขณะเดียวกันก็มีความตื่นเต้นที่รอคอยอยู่ที่ห้องเช่ากับอัคร 

เช้าวันถัดมา พลอยเก็บของเตรียมตัวสำหรับการเดินทาง เมื่อเธอออกจากบ้าน อ้ายจำเรียนส่งเธอไปที่รถด้วยความห่วงใย ไม่รู้เลยว่าตลอดทั้งสัปดาห์ที่เธอ “ทำงาน” จะเต็มไปด้วยความสุขที่เธอไม่เคยสัมผัสมาก่อน

หลังจากที่เธอมาถึงห้องเช่าที่มีกลิ่นหอมจากการอบขนมและแสงแดดสาดส่องผ่านหน้าต่าง พลอยพบว่าอัครรออยู่ที่นั่น เขายิ้มและดึงเธอเข้าไปในอ้อมกอด พร้อมกับจูบเบา ๆ ที่หน้าผากของเธอ 

“คิดถึงคุณจัง” เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่มีเสน่ห์ พลอยรู้สึกใจเต้นเร็วขึ้นทันที

“พลอยก็คิดถึงคุณ” เธอตอบกลับ รู้สึกถึงความสุขที่มาท่วมท้นในหัวใจ

อัครพาเธอไปนั่งที่โซฟาในห้องเช่าก่อนจะหยิบขนมที่ทำไว้มาเสิร์ฟ “วันนี้เราจะสนุกกันให้เต็มที่” เขาพูดเสียงร่าเริง พลอยรู้สึกว่าโลกทั้งใบของเธอดูสดใสและมีชีวิตชีวา 

วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ทั้งสองใช้เวลาร่วมกันอย่างมีความสุขในห้องเช่า มีเสียงหัวเราะและความอบอุ่นที่พลอยไม่เคยได้จากอ้ายจำเรียน ไม่ว่าจะเป็นการทำอาหารด้วยกัน หรือการนั่งดูหนังเรื่องโปรด พลอยรู้สึกเหมือนว่าเธอได้พบกับชีวิตใหม่ที่เต็มไปด้วยสีสัน 

ทุกคืนที่เธอใช้เวลากับอัคร ทุกอย่างดูเหมือนจะเพอร์เฟค พลอยได้สัมผัสกับความรักและความอบอุ่นที่เธอปรารถนามาตลอด ขณะที่เธอรู้สึกถึงความสุขจากอัคร ทุกข์จากชีวิตที่อยู่กับอ้ายจำเรียนค่อย ๆ เลือนหายไป 

“อยากให้มันเป็นแบบนี้ตลอดไป” พลอยคิดในใจ ขณะที่ทั้งสองอยู่ในอ้อมกอดของกันและกัน

แต่ความสุขนี้ไม่อาจยั่งยืนได้เสมอไป เมื่อถึงเวลาที่เธอต้องกลับบ้านและเผชิญหน้ากับอ้ายจำเรียนอีกครั้ง พลอยรู้ว่าความโกหกของเธออาจทำให้เกิดความขัดแย้งในอนาคต แต่ในขณะนี้ ความสุขที่เธอได้รับจากอัครคือสิ่งที่เธอต้องการมากที่สุด 

“แค่หนึ่งอาทิตย์เท่านั้น” พลอยปลอบใจตัวเอง ขณะที่อัครโน้มตัวลงจูบเธออย่างอ่อนโยน ความรักที่ชุ่มฉ่ำในช่วงเวลานี้ทำให้เธอลืมทุกสิ่งที่อาจจะเกิดขึ้นในอนาคต…

**ตอนที่ห้า: ความเบื่อหน่ายและการเริ่มต้นใหม่**

เวลาผ่านไปหนึ่งสัปดาห์ในห้องเช่าที่อัครให้ความสุขแก่พลอยอย่างเต็มที่ แต่แล้วความรู้สึกที่เคยอบอุ่นก็เริ่มมีเงาความเบื่อหน่ายเข้ามาแทรก พลอยเริ่มรู้สึกว่าอัครอาจจะไม่ใช่คนที่เธอค้นหามาตลอด อาจจะเป็นเพราะความซ้ำซากของชีวิต หรืออาจจะเป็นเพราะเธอต้องการสิ่งใหม่ ๆ ที่จะเติมเต็มหัวใจ 

วันหนึ่ง ขณะที่พลอยกำลังนั่งในร้านกาแฟ พลอยได้รับข้อความจากชายคนใหม่ชื่อว่าบัส หนุ่มหล่อที่ทำให้หัวใจเธอเต้นแรงตั้งแต่แรกเห็น เขามีเสน่ห์ดึงดูดและยิ้มที่ทำให้เธอรู้สึกถึงความตื่นเต้น 

“คืนนี้ว่างไหม? มาดื่มกันที่โรงแรมมั้ย?” ข้อความจากบัสที่ส่งมา สั้นและกระชับแต่มีเสน่ห์ 

พลอยรู้สึกเหมือนหัวใจเต้นแรงขึ้นทันที เธอคิดถึงหน้าตาของบัสที่หล่อเหลาคมเข้ม รวมถึงรูปร่างที่ดูสมาร์ทและมีเสน่ห์ เขายังมีความมั่นใจที่ทำให้พลอยรู้สึกหลงใหล 

“โอเคค่ะ” พลอยตอบกลับไปด้วยความตื่นเต้น 

เมื่อถึงเวลาเย็น พลอยนัดพบกับบัสที่โรงแรมหรูในกรุงฯ ที่มีบรรยากาศสุดโรแมนติก เขาแต่งตัวดูดีในชุดเสื้อเชิ้ตขาวและกางเกงยีนส์ที่พอดีตัว ยิ้มให้เธอเมื่อเห็นและพาเธอไปยังบาร์ที่อยู่ในโรงแรม 

“คุณสวยมาก” บัสเอ่ยชื่นชมพลอยอย่างจริงใจ พลอยรู้สึกถึงอุณหภูมิในใจที่เริ่มสูงขึ้น 

“ขอบคุณค่ะ” พลอยตอบกลับพร้อมยิ้ม แก้วน้ำที่เต็มไปด้วยค็อกเทลสีสันสดใสถูกเสิร์ฟมาให้พวกเขา 

การสนทนาเริ่มขึ้นอย่างราบรื่น พลอยรู้สึกว่าบัสมีความเข้าใจและมองโลกในแง่ดี เป็นสิ่งที่เธอขาดหายไปจากชีวิตกับอ้ายจำเรียนและอัคร 

“ทำไมคุณถึงเลือกมาที่นี่?” บัสถามพลางยิ้ม 

“ฉันแค่ต้องการหลบหนีจากความเบื่อหน่าย” พลอยตอบตามความจริง

“ถ้าอย่างนั้นเรามาสนุกกันให้เต็มที่เลยนะ” บัสยิ้มก่อนจะยกแก้วขึ้น “เพื่อความสนุกและความสุข!”

คืนที่เธอใช้เวลากับบัสเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและความตื่นเต้น พลอยรู้สึกว่าตัวเองกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง ความรักที่ไม่จำกัดและไม่มีข้อผูกพันทำให้เธอรู้สึกมีเสรีภาพ 

เมื่อเวลาผ่านไป บัสชวนพลอยขึ้นไปที่ห้องพักของเขา พลอยรู้สึกตื่นเต้นและมีความกลัวอยู่ในใจ แต่เมื่อมองไปที่บัสและเห็นดวงตาที่เต็มไปด้วยเสน่ห์ เธอก็ตัดสินใจตามเขาไป 

ในห้องพักที่หรูหรา บัสหันมามองพลอยด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรักและปรารถนา “เราจะทำให้คืนนี้น่าจดจำ” เขาพูด พร้อมกับโน้มตัวเข้ามาหาเธอ 

พลอยรู้สึกหัวใจเต้นเร็วขึ้นเมื่อเขาโน้มตัวลงจูบเธออย่างอ่อนโยน ความรู้สึกที่ได้สัมผัสกับความรักและความตื่นเต้นในคืนนี้ทำให้เธอลืมเรื่องราวทั้งหมดที่เคยเกิดขึ้นในชีวิตกับอ้ายจำเรียนและอัคร 

ทั้งสองมีช่วงเวลาที่น่าจดจำ และพลอยรู้สึกถึงความสุขที่เธอต้องการในที่สุด บัสเป็นชายคนใหม่ที่เข้ามาเติมเต็มชีวิตของเธออย่างแท้จริง 

ในขณะที่ความรักกับบัสกำลังเริ่มต้น พลอยยังคงรู้สึกถึงความไม่แน่นอนในใจของเธอเกี่ยวกับอ้ายจำเรียนและอัคร แต่ในตอนนี้ เธอเลือกที่จะใช้เวลานี้ให้เต็มที่และเป็นตัวของตัวเองในแบบที่เธอต้องการ…

“คืนนี้คือคืนของเรา” พลอยคิดในใจ ขณะที่ความรักใหม่ที่สุกงอมกำลังเกิดขึ้นในชีวิตของเธอ…

**ตอนที่หก: ความผิดหวังในความรัก**

คืนหนึ่งในบ้านเก่า ๆ ของพลอย เธอนั่งอยู่ในห้องนอนที่เต็มไปด้วยความเงียบและความรู้สึกที่ผสมปนเปกัน ในขณะที่อ้ายจำเรียนยังคงทำงานหนักอยู่ที่โต๊ะข้าง ๆ เสียงเครื่องมือและเสียงบ่นที่ไม่ได้ยินความหมายทำให้พลอยรู้สึกเบื่อหน่าย 

“พลอย... มานี่หน่อย” เสียงของอ้ายจำเรียนดังขึ้น สร้างความรู้สึกกดดันในใจของเธอ 

พลอยรู้สึกผิดหวังอยู่ลึก ๆ แต่ก็ตัดสินใจเดินเข้าไปหาเขา “มีอะไรคะ?” เธอถามด้วยน้ำเสียงที่พยายามทำให้ดูสบาย 

“คืนนี้เรา… ลองมีอะไรด้วยกันไหม?” เขาพูดอย่างกะทันหัน สร้างความตื่นเต้นในใจพลอย 

พลอยรู้สึกใจเต้น แต่ความผิดหวังจากหลายคืนก่อนหน้านี้ก็เริ่มเข้ามาในใจ “ทำไมไม่ลองดูล่ะ?” เธอพยักหน้าอย่างลังเล 

เมื่ออ้ายจำเรียนพาเธอไปที่เตียง พลอยพยายามจะเปิดใจ แต่ในระหว่างที่อ้ายจำเรียนพยายามมีเซ็กส์ เขากลับทำได้เพียงไม่ถึงสามนาทีเท่านั้น 

“เสร็จแล้วเหรอ?” พลอยถามด้วยน้ำเสียงที่มีความผิดหวัง 

“อืม… ขอโทษนะ” อ้ายจำเรียนตอบพร้อมกับหายใจหอบ พลอยรู้สึกถึงความเสียใจและความไม่พอใจที่ลอยอยู่ในอากาศ 

“แค่นี้เองเหรอ?” พลอยรู้สึกเหมือนโดนต่อยเข้าไปที่ใจ ความรู้สึกของเธอเกี่ยวกับอ้ายจำเรียนค่อย ๆ เลือนลางเมื่อคิดถึงบัส ชายหนุ่มที่ดูมีเสน่ห์และประสบความสำเร็จในชีวิต 

“ทำไมฉันถึงต้องอยู่ในความสัมพันธ์แบบนี้?” พลอยคิดในใจ ขณะที่ภาพของบัสที่หล่อเหลาและความมั่นใจในตัวเองลอยเข้ามาในหัวของเธอ 

เธอเริ่มคิดถึงทุกครั้งที่เธอได้ใช้เวลาร่วมกับบัส ทั้งเสียงหัวเราะ ความสนุกสนาน และความรู้สึกมีชีวิตชีวาในตัวเขา พลอยรู้สึกว่าบัสคือคนที่ทำให้เธอรู้สึกพิเศษและมีค่า 

ในขณะที่ความผิดหวังจากอ้ายจำเรียนทวีคูณ พลอยรู้สึกว่าความรักที่เธอเคยมีให้กับสามีเริ่มเลือนหายไป เธอเริ่มตั้งคำถามกับชีวิตและความรักที่แท้จริง 

“ฉันจะต้องทำอย่างไรต่อไป?” พลอยคิดในใจ ขณะที่เธอนอนอยู่บนเตียง พลางมองเพดานอย่างว่างเปล่า

ในขณะนั้น บัสค่อย ๆ ลอยเข้ามาในความคิดของเธอ เขาทั้งหล่อ ทั้งเก่ง และมีทุกอย่างที่เธอต้องการ แต่เธอจะต้องเลือกหรือไม่? การเลือกที่ยากลำบากนี้กลับทำให้พลอยรู้สึกสับสนมากยิ่งขึ้น 

“บางทีฉันควรให้โอกาสตัวเองมากกว่านี้” พลอยคิดในใจ ขณะที่ภาพของอ้ายจำเรียนและบัสประทะกันในใจ ความรู้สึกที่พัวพันกับความรักและความผิดหวังทำให้เธอต้องตัดสินใจในที่สุด 

“คืนนี้จะเป็นคืนที่ตัดสินใจ” พลอยสัญญากับตัวเอง ขณะที่ความหวังและความกลัวเดินเข้ามาในหัวใจของเธออีกครั้ง

**ตอนที่เจ็ด: การเผชิญหน้าและการให้อภัย**

หลังจากคืนที่ทำให้พลอยรู้สึกผิดหวังและสับสนในความรัก อ้ายจำเรียนเริ่มสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงในตัวภรรยาของเขา ความห่างเหินและความเย็นชาที่ค่อย ๆ เริ่มเกิดขึ้นระหว่างพวกเขาทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจ

“พลอย สบายดีหรือเปล่า?” อ้ายจำเรียนถามด้วยความห่วงใย ขณะนั่งอยู่ที่โต๊ะอาหาร 

“ค่ะ…” พลอยตอบสั้น ๆ พร้อมกับหลบสายตาของเขา รู้สึกเหมือนโดนจับตามอง

คืนหนึ่ง ขณะที่อ้ายจำเรียนกลับมาบ้าน เขาเห็นรถของบัสจอดอยู่หน้าบ้านเก่า ๆ ของพวกเขา สัญชาตญาณชายหนุ่มที่คุ้นเคยเริ่มบอกเขาว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง 

เขาเดินเข้าไปในบ้านอย่างเงียบ ๆ และได้ยินเสียงหัวเราะและเสียงพูดคุยจากห้องนอน พลอยและบัสกำลังใช้เวลาร่วมกันอย่างสนุกสนานในบ้านที่เคยมีแต่ความรักและความอบอุ่นของครอบครัว

เมื่อเปิดประตูเข้าไป อ้ายจำเรียนเห็นภาพนั้นอย่างชัดเจน พลอยนั่งอยู่บนเตียงกับบัส ทั้งสองมองมาที่เขาด้วยความตกใจ 

“อ้ายจำเรียน!” พลอยอุทานด้วยความตกใจ 

“ทำไมถึงเป็นแบบนี้?” เขาถามด้วยน้ำเสียงที่แสดงถึงความผิดหวัง

“อ้าย… มันไม่เป็นอย่างที่คุณคิด!” พลอยรีบพูด แต่เสียงของเธอดูอ่อนแรงและไม่มั่นใจ 

“แล้วมันคืออะไร?” อ้ายจำเรียนตอบกลับพร้อมความโกรธที่แฝงอยู่ในเสียง “ทำไมคุณถึงต้องทำแบบนี้กับครอบครัว?”

“มันเกิดขึ้นโดยไม่ตั้งใจ ฉัน… ฉันรู้สึกเหงา” พลอยพูดด้วยน้ำตาในดวงตา 

อ้ายจำเรียนหายใจเข้าและออกช้า ๆ ความเจ็บปวดในใจทำให้เขาไม่สามารถพูดอะไรได้ เขารู้สึกเหมือนหัวใจถูกฉีกขาด

“คุณรักเขาหรือ?” เขาถามออกไปด้วยความเจ็บปวด 

“ไม่ใช่… ฉันรักคุณ!” พลอยตอบพร้อมน้ำตาที่ไหลลงมา 

ในขณะที่ความตึงเครียดเกิดขึ้น บัสซึ่งนั่งอยู่ข้าง ๆ ตัดสินใจที่จะออกไป เขาหมายถึงการไม่ให้สถานการณ์เลวร้ายมากไปกว่านี้ “ผมขอโทษครับ” เขาพูด ก่อนจะเดินออกจากห้อง

เมื่อเสียงประตูปิด พลอยหันไปมองอ้ายจำเรียนด้วยน้ำตาที่ไหลริน “อ้าย… ฉันไม่รู้จะทำยังไงดี ฉันผิดไปแล้ว” 

“พลอย… คุณรู้ไหมว่าผมต้องรู้สึกอย่างไร?” เขาถามเสียงแหบ 

“ฉันรู้ ฉันเสียใจมาก แต่ชีวิตกับคุณมันเริ่มแย่ลงเรื่อย ๆ และฉันแค่ต้องการบางอย่างที่ทำให้ฉันรู้สึกมีชีวิต” พลอยตอบด้วยน้ำเสียงที่สะอื้น 

อ้ายจำเรียนหยุดเงียบไป ก่อนจะพูดออกมาว่า “ถ้าคุณรักผมจริง ทำไมคุณถึงทำแบบนี้?”

ความเงียบเกิดขึ้นในห้อง ก่อนที่พลอยจะยอมรับ “ฉันรู้ว่าฉันทำผิด ฉันแค่… ฉันแค่ต้องการให้เราเป็นเหมือนเดิม” 

“แล้วคุณคิดว่าผมจะให้อภัยคุณได้ง่าย ๆ เหรอ?” เขาพูด พร้อมกับรู้สึกถึงความเจ็บปวดในใจ 

พลอยพยักหน้า “ถ้าคุณให้อภัยฉัน ฉันสัญญาว่าจะทำทุกอย่างเพื่อให้เราได้กลับมา” 

อ้ายจำเรียนรู้สึกถึงความเจ็บปวดในใจ แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็รู้ว่าเขายังคงรักพลอย แม้ว่าจะต้องเผชิญกับความผิดหวังและความเจ็บปวด 

“ผมไม่รู้ว่าเวลาจะช่วยอะไรเราได้ไหม แต่ถ้าคุณจริงใจ ผมจะพยายามให้อภัย” เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความอ่อนโยน 

พลอยพยักหน้าอย่างรู้สึกโล่งใจ “ฉันจะไม่ทำให้คุณผิดหวังอีก” 

“เราอาจต้องเริ่มต้นใหม่ แต่การเดินทางนี้จะไม่ง่าย” เขากล่าว 

“ฉันพร้อมที่จะพยายาม” พลอยตอบด้วยความมุ่งมั่น 

ในขณะที่ความเจ็บปวดเริ่มจางลง อ้ายจำเรียนรู้สึกถึงความหวังในใจอีกครั้ง อาจจะไม่ง่าย แต่พวกเขายังมีโอกาสที่จะสร้างชีวิตใหม่ร่วมกันอีกครั้ง 

“เราเป็นครอบครัวกันมา 13 ปี และผมยังรักคุณ” เขาพูดด้วยความซื่อสัตย์ 

พลอยยิ้มและพยักหน้า “และฉันจะทำให้มันดีขึ้น” 

ในห้องนอนที่เคยเต็มไปด้วยความเศร้า ตอนนี้เริ่มมีความหวังให้กับความรักของพวกเขา แม้ว่าจะมีรอยแผลจากอดีต แต่ความรักสามารถเยียวยาหัวใจและนำพวกเขาไปสู่อนาคตที่สดใสได้อีกครั้ง…

**ตอนที่แปด: ความรักในเงามืด**

เมื่อพลอยตัดสินใจลาออกจากชีวิตประจำวันเพื่อไปบวชชีที่เทือกเขาสุเมรุ เธอหวังว่าการใช้ชีวิตในความเงียบสงบจะช่วยให้เธอขัดเกลาจิตใจและลดละจากกิเลสที่รบกวนจิตใจ ซึ่งการลาออกจากชีวิตครอบครัวและลูก ๆ เป็นการตัดสินใจที่หนักหน่วง แต่เธอมั่นใจว่านี่คือทางเลือกที่ดีที่สุดในขณะนี้

เมื่อถึงวัดที่ตั้งอยู่ในป่าอ้อย พลอยได้พบกับแม่ชีคนอื่น ๆ ที่มาจากทั่วประเทศ และในไม่ช้าเธอก็ได้พบกับหลวงพี่บัสและหลวงพี่อัคร พระหนุ่มหล่อที่ดูมีเสน่ห์และอบอุ่น ทั้งสองคนนี้มาที่วัดเดียวกันเพื่อถือศีลและปฏิบัติธรรม

วันแรกที่พลอยเข้ามาอยู่ในวัด หลังจากทำวัตรและสวดมนต์ เธอก็ได้พบกับหลวงพี่ทั้งสองที่ยิ้มให้กับเธอ ด้วยความสดใสของเธอ ทำให้พวกเขารู้สึกได้ถึงบรรยากาศที่น่าหลงใหล 

“แม่ชีพลอย สวยเหมือนเดิมนะครับ” หลวงพี่บัสกล่าวพร้อมยิ้ม 

“ใช่ครับ สวยยังไงก็ยังงั้น” หลวงพี่อัครเสริม พร้อมกับยิ้มให้พลอย 

พลอยรู้สึกเขินและมีความสุขที่ได้ยินคำชมเช่นนั้น จิตใจของเธอเริ่มกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้งหลังจากการบวชชี 

ค่ำคืนที่วัดนั้น ทั้งสามคนได้มีโอกาสพูดคุยกันมากขึ้น พลอยได้เล่าเรื่องราวในอดีตของเธอให้หลวงพี่ทั้งสองฟัง ขณะที่บัสและอัครก็ได้เล่าเรื่องของตนเอง ทำให้ความสัมพันธ์ของพวกเขาเริ่มแน่นแฟ้นขึ้น

เวลาผ่านไป ความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งนี้เริ่มเกิดขึ้นในความรู้สึกที่ซับซ้อนและลึกซึ้ง พลอยรู้สึกถึงความดึงดูดใจระหว่างเธอและหลวงพี่ทั้งสอง ในขณะที่การปฏิบัติธรรมดูเหมือนจะเป็นเพียงจุดเริ่มต้นของเรื่องราวที่ซับซ้อนในใจของพวกเขา

ในคืนหนึ่ง ขณะที่อยู่ในกระท่อมในป่าอ้อยที่เงียบสงบ พลอยนั่งอยู่ระหว่างหลวงพี่บัสและอัคร ทั้งสามเริ่มพูดคุยเกี่ยวกับความรู้สึกและความสัมพันธ์ที่มีต่อกัน 

“แม่ชีพลอย เราเป็นเพื่อนกันได้ไหม?” หลวงพี่บัสถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง 

“แน่นอนค่ะ เราจะเป็นเพื่อนกัน” พลอยตอบด้วยรอยยิ้ม 

แต่ในใจของเธอกลับเกิดความรู้สึกที่ซับซ้อนมากกว่าเพื่อน 

หลวงพี่อัครมองไปที่พลอย “แล้วถ้าเรารู้สึกมากกว่านั้นล่ะ?” 

คำถามนี้ทำให้พลอยรู้สึกใจเต้นแรง ทั้งสามคนมองตากัน และความเงียบงันแผ่ซ่านไปทั่วห้อง 

ในค่ำคืนที่มีแสงจันทร์ส่องสว่าง ทั้งสามคนค่อย ๆ เข้าใกล้กัน พลอยรู้สึกถึงความอบอุ่นจากร่างกายของหลวงพี่ทั้งสอง พวกเขาแลกเปลี่ยนสายตาที่มีความรู้สึกและอารมณ์ที่ซับซ้อน 

“เราควรลองเปิดใจให้กัน” หลวงพี่บัสพูดขึ้นอีกครั้ง “คืนนี้… คืนนี้เราจะไม่มีข้อจำกัด” 

พลอยรู้สึกใจเต้นแรงยิ่งกว่าเดิม เธอพยักหน้าอย่างลังเล “ถ้าอย่างนั้น… เราลองดูไหม?” 

ในคืนนี้ ทั้งสามได้มีความสุขร่วมกัน ในกระท่อมที่ไม่มีใครเห็น การกระทำที่เกินขอบเขตของพระภิกษุและแม่ชีทำให้พลอยรู้สึกมีชีวิตชีวาอีกครั้ง 

ความรู้สึกอันลึกซึ้งและอบอุ่นระหว่างสามคนนี้ทำให้พวกเขาลืมเรื่องราวทั้งหมดที่เคยเป็นไป ความรักและความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นในความเงียบสงบทำให้คืนที่เต็มไปด้วยความสุขและความหลงใหล 

เช้าวันรุ่งขึ้น ทุกอย่างกลับสู่ความเป็นจริงอีกครั้ง ทั้งสามกลับมาอยู่ในชุดของพระภิกษุและแม่ชี ทำหน้าที่ของตนอย่างเคร่งครัด แต่ลึก ๆ ในใจ พวกเขายังรู้สึกถึงความสุขที่ได้รับในคืนนั้น 

“เราจะต้องรักษาความลับนี้ไว้” หลวงพี่อัครพูดเสียงเบา 

“ใช่ค่ะ” พลอยตอบ “มันจะเป็นความทรงจำที่สวยงาม” 

ในขณะที่พระสององค์และแม่ชีหนึ่งคนต้องกลับสู่ความเคร่งศีล แต่ใจของพวกเขาจะไม่ลืมคืนที่พิเศษในกระท่อมในป่าอ้อย… ความรักและความหลงใหลที่เกิดขึ้นในเงามืดของวัดนั้นจะเป็นเรื่องราวที่ไม่มีวันลืมเลือน

**ตอนจบ: การเริ่มต้นใหม่**

ข่าวลือแพร่กระจายไปทั่วกรุงฯ ด้วยความรวดเร็ว ที่เป็นประเด็นร้อนแรงในโลกโซเชียล ว่ามีแม่ชีพลอยที่เคยมีชื่อเสียงในเรื่องความงามได้ตกอยู่ในข่ายข่าวฉาวเกี่ยวกับการเสพกามกับพระสองรูป ข่าวนี้ทำให้ชื่อเสียงของพลอยต้องตกต่ำลงอย่างรวดเร็ว ทั้งยังทำให้สามีและลูก ๆ ของเธอได้รับผลกระทบอย่างรุนแรง

อ้ายจำเรียนได้รับรู้ข่าวนี้จากเพื่อนบ้านและสื่อหลายช่องทาง ความรู้สึกผิดหวังและเจ็บปวดทำให้เขาแทบไม่อยากจะเชื่อว่าภรรยาของเขาจะทำเช่นนี้ ถึงแม้ว่าเขาจะมีความรักและเห็นแก่ลูก ๆ แต่ใจเขากลับถูกทำลายไปอย่างสิ้นเชิง

ในขณะที่ข่าวสืบสวนไปถึงเจ้าหน้าที่ ท้ายที่สุด พระทั้งสองรูปก็ถูกสึกออกจากสมณเพศตามคำสั่งของทางการ และพลอยก็ต้องตัดสินใจสึกออกจากการเป็นแม่ชีเช่นกัน เธอรู้ดีว่านี่คือจุดสิ้นสุดของชีวิตเก่า แต่เป็นจุดเริ่มต้นที่เธอต้องเผชิญกับความจริงในชีวิตที่ยากลำบาก

เมื่อกลับมาถึงบ้านเก่า ๆ พลอยพบว่าอ้ายจำเรียนกำลังนั่งอยู่ที่โต๊ะอาหาร เขายิ้มให้เธอ แม้ในรอยยิ้มจะเต็มไปด้วยความเศร้า

“ผมเห็นข่าวแล้ว…” เขาพูดเสียงเบา 

“อ้าย… ฉัน…” พลอยพูดไม่ออก รู้สึกเสียใจและรู้สึกผิดกับสิ่งที่เกิดขึ้น 

“ผมไม่โกรธคุณ… ผมเข้าใจว่าคุณทำไปเพราะความอ่อนแอ” เขาบอกเสียงจริงจัง 

“แต่พวกเขาต้องการให้คุณสึกออกจากการเป็นแม่ชี” เขาพูดต่อ “ผมคิดว่ามันเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด”

“ฉันสึกแล้ว… ฉันจะกลับมาเริ่มต้นใหม่” พลอยตอบด้วยน้ำตาที่ไหลลงมา 

ในเวลานั้น ลูกชายและลูกสาวเดินเข้ามาในห้อง พวกเขาเห็นแม่ยืนอยู่ตรงนั้นด้วยใบหน้าที่มีน้ำตา 

“แม่!” ลูกชายอายุ 12 ปีและลูกสาวอายุ 10 ปีวิ่งเข้ามากอดแม่ “แม่อย่าไปนอกใจพ่ออีกนะ” 

น้ำเสียงที่อ่อนโยนของลูก ๆ ทำให้หัวใจของพลอยพองโต เธอก้มลงกอดลูก ๆ พร้อมกับน้ำตาแห่งความรู้สึกผิด

“แม่ขอโทษ… แม่สัญญาจะไม่ทำแบบนั้นอีก” พลอยพูดด้วยน้ำเสียงสั่น 

อ้ายจำเรียนมองดูภาพครอบครัวที่น่ารักนี้ และในที่สุด เขาก็ตัดสินใจให้อภัย เพราะเขาเห็นใบหน้าของลูก ๆ ที่เต็มไปด้วยความทุกข์ เขารู้ดีว่าความรักของเขาที่มีต่อพลอยและลูก ๆ คือสิ่งที่สำคัญที่สุด

“เราจะเริ่มต้นใหม่ด้วยกัน” เขาบอกพลอย พร้อมกับยิ้มให้ลูก ๆ 

“ใช่ค่ะ เราจะทำให้ดีที่สุด” พลอยตอบด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยความหวัง 

ในวันที่ใหม่ที่เริ่มต้นขึ้น ครอบครัวของพวกเขาต้องพยายามก้าวต่อไป พวกเขาอาจจะมีรอยแผลจากอดีต แต่สิ่งที่สำคัญคือพวกเขาจะไม่ให้สิ่งนั้นหยุดความรักและการก้าวเดินไปข้างหน้า

**“โปรดติดตามต่อไปว่าพลอยภรรยาอ้ายจำเรียนจะทนต่อราคะได้หรือไม่ ถ้าน้อง ๆ คนไหนให้ทำภาคต่อไป พิมพ์คอมเม้นต์ด้วยครับ”**

จบบริบูรณ์…

อยากสนับสนุนบทความและนิทานของอ้ายจำเรียนด้วยการให้คิ้วเพื่อเป็นกำลังใจในการทำคอนเทนต์ต่อไปได้ที่👇นี่

พร้อมเพย์/ทรูมันนี่วอเลทเบอร์

0892718015

จำเรียน จันทร์รักษา

แอดไลน์ไอดี tel0892718015