นิทานอ้ายจำเรียนตอกสดๆ

**ตอนที่ 1: วาสนาบ้านร้องกอก** ย้อนกลับไปในยุคสมัยที่แผ่นดินอำเภอนครไทยยังเต็มไปด้วยป่าเขาลำเนาไพร ถนนหนทางยังเป็นดินแดงขรุขระ ผู้คนหาเช้ากินค่ำด้วยแรงกายและหยาดเหงื่อ ชายหนุ่มคนหนึ่งชื่อว่า พ่อคำ จันทร์รักษา เขาเป็นคนบ้านนาทุ่งใหญ่ ตำบลนครชุม อำเภอนครไทย จังหวัดพิษณุโลก ชายหนุ่มสู้ชีวิต ผู้มีร่างกายกำยำ ขยันขันแข็ง และไม่เคยเกี่ยงงานหนัก งานขุดดิน ดำนา เกี่ยวข้าว เผาถ่าน พ่อคำทำได้หมด ขอเพียงให้ได้เงินมาเลี้ยงปากท้อง ในยุคนั้น โอกาสงานหาไม่ได้ง่ายๆ พ่อคำจึงต้องเดินทางออกจากบ้านนาทุ่งใหญ่ ข้ามห้วยข้ามเขาเพื่อไปรับจ้างทำงานในต่างหมู่บ้าน และนั่นคือจุดเริ่มต้นที่นำพาเขาไปยังบ้านร้องกอก ตำบลนาบัว อำเภอนครไทย ที่บ้านร้องกอกแห่งนี้ พ่อคำได้เข้ามารับจ้างทำงานบ้าน ทำไร่ทำนาให้กับครอบครัวหนึ่ง ด้วยความที่เป็นคนซื่อสัตย์ พูดน้อย แต่ทำงานหนักเอาเบาตู้ ทำให้เจ้าของบ้านและชาวบ้านต่างพากันเมตตาและเอ็นดูหนุ่มต่างถิ่นคนนี้ และที่บ้านร้องกอกนี้เอง พ่อคำได้พบกับ แม่สุข หญิงสาวงามแห่งบ้านร้องกอก แม่สุขเป็นหญิงสาวเรียบร้อย กตัญญู มีรอยยิ้มที่งดงามและกิริยามารยาทเรียบร้อย ทุกๆ วันที่พ่อคำแบกจอบถือขวานไปทำ...