นิทานอ้ายจำเรียนตอนผจญภัยป่าช้า

นิทานอ้ายจำเรียนตอนผจญภัยป่าช้า

ในหมู่บ้านเล็กๆ แห่งหนึ่ง มีเด็กชายชื่ออ้ายจำเรียน เป็นเด็กเรียนดีและเป็นหัวหน้าห้องของโรงเรียนประถมในหมู่บ้านนั้น วันหนึ่ง ครูประจำชั้นได้มอบหมายให้อ้ายจำเรียนพานักเรียนในห้องไปทัศนศึกษาที่ป่าช้าใกล้ๆ หมู่บ้าน

อ้ายจำเรียนและเพื่อนๆ ตื่นเต้นมากที่จะได้ไปผจญภัยในป่าช้า พวกเขาเตรียมเสบียงและอุปกรณ์ต่างๆ อย่างครบครัน เมื่อไปถึงป่าช้า พวกเขาก็พบกับความมืดและเงียบสงัด มีเพียงเสียงลมพัดผ่านต้นไม้และเสียงนกร้องประปราย

ขณะที่พวกเขากำลังเดินสำรวจอยู่นั้น จู่ๆ ก็มีเสียงแปลกๆ ดังขึ้นจากพุ่มไม้ข้างทาง ทุกคนตกใจและหยุดชะงัก อ้ายจำเรียนค่อยๆ เดินเข้าไปดูอย่างระมัดระวัง และพบว่าเป็นเพียงแมวตัวหนึ่งที่กำลังเล่นอยู่

พวกเขาก็โล่งใจและเดินต่อไป จนกระทั่งมาถึงสุสานแห่งหนึ่ง พวกเขาเห็นหลุมศพที่ถูกขุดไว้ใหม่ๆ และมีโลงศพตั้งอยู่ข้างๆ หลุม

เด็กๆ ต่างพากันกลัวและอยากกลับบ้าน แต่หัวหน้าห้องอ้ายจำเรียนกลับบอกให้ทุกคนใจเย็นๆ และพาพวกเขาเข้าไปดูใกล้ๆ พวกเขาพบว่าในโลงศพนั้นมีร่างของชายชราคนหนึ่งนอนอยู่

อ้ายจำเรียนเล่าให้เพื่อนๆ ฟังว่า ชายชราคนนี้เป็นคนดีของหมู่บ้านที่เพิ่งเสียชีวิตไปเมื่อไม่นานมานี้ และการที่พวกเขามาพบร่างของชายชราในวันนี้ก็เป็นเหมือนการแสดงความเคารพครั้งสุดท้าย

เด็กๆ ต่างพากันนิ่งเงียบและก้มหัวลงเพื่อแสดงความเคารพ จากนั้นพวกเขาก็พากันเดินออกจากสุสานและกลับไปที่โรงเรียน

การผจญภัยในป่าช้าครั้งนี้ทำให้เด็กๆ ได้เรียนรู้หลายสิ่งหลายอย่าง ทั้งความกล้าหาญ ความเคารพ และความไม่ประมาท และพวกเขาก็จะจดจำประสบการณ์ครั้งนี้ไปตลอดชีวิต

-----

Q315