นิทานผี

นิทานเรื่องผีนางตะเคียนทอง

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีชายหนุ่มรูปงามชื่อว่า "ทอง" อาศัยอยู่ในหมู่บ้านเล็กๆ แห่งหนึ่ง ชายหนุ่มผู้นี้มีชื่อเสียงโด่งดังในเรื่องความหล่อเหลาและความสามารถในการเล่นดนตรีที่ไพเราะจับใจ

วันหนึ่ง ขณะที่ทองกำลังเดินเล่นอยู่ในป่า เขาก็ได้ยินเสียงดนตรีที่ไพเราะราวกับเสียงสวรรค์ลอยมาตามสายลม ทองเดินตามเสียงดนตรีมายังต้นตะเคียนใหญ่ต้นหนึ่ง เมื่อมาถึง ทองก็พบกับหญิงสาวรูปร่างงดงามนั่งร้องเพลงอยู่ใต้ต้นตะเคียน

หญิงสาวผู้นั้นมีผิวพรรณขาวผ่องราวกับหยก ผมยาวสลวยดั่งไหมสีดำดั่งกา และดวงตาที่เปล่งประกายราวกับดวงดาว ทองตกหลุมรักหญิงสาวผู้นั้นตั้งแต่แรกเห็น และหญิงสาวผู้นั้นก็ตกหลุมรักทองเช่นกัน

ทั้งสองใช้เวลาร่วมกันใต้ต้นตะเคียนทุกวัน ทองจะเล่นดนตรีให้หญิงสาวฟัง ส่วนหญิงสาวก็จะร้องเพลงให้ทองฟัง พวกเขามีความสุขมากที่ได้อยู่ด้วยกัน

แต่แล้ววันหนึ่ง หญิงสาวก็หายตัวไป ทองตามหาหญิงสาวทั่วทั้งป่าแต่ก็ไม่พบ จนกระทั่งวันหนึ่ง ทองได้ฝันเห็นหญิงสาวมาหา เขาบอกกับทองว่าเธอคือ "นางตะเคียนทอง" และเธอต้องกลับไปยังต้นตะเคียนของเธอแล้ว

ทองเสียใจมากที่ต้องพรากจากนางตะเคียนทอง แต่เขาก็รู้ว่าเขาไม่สามารถขัดขวางชะตากรรมได้ ทองจึงไปยังต้นตะเคียนและกราบไหว้ขอให้นางตะเคียนทองมีความสุขตลอดไป

ตั้งแต่นั้นมา ทองก็ไม่เคยลืมนางตะเคียนทอง เขาจะไปเยี่ยมเธอที่ต้นตะเคียนทุกวัน และเล่นดนตรีให้เธอฟังเสมอ แม้ว่านางตะเคียนทองจะไม่อยู่แล้ว แต่ความรักของทองที่มีต่อเธอยังคงอยู่ตลอดไป

-----

Q328

ึนิทานเรื่องผีตานี

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ในหมู่บ้านเล็กๆ แห่งหนึ่ง มีเรื่องเล่าขานกันถึงผีตานีที่น่ากลัว ผีตานีตนนี้เป็นวิญญาณของหญิงสาวที่ถูกฆาตกรรมอย่างโหดเหี้ยมเมื่อหลายปีก่อน

วิญญาณของหญิงสาวโกรธแค้นและกระหายการแก้แค้น เธอจึงกลับมาที่หมู่บ้านเพื่อตามหาฆาตกรของเธอ ผีตานีจะปรากฏตัวในตอนกลางคืน โดยสวมชุดสีขาวเปื้อนเลือดและมีใบหน้าที่ซีดเผือด

ชาวบ้านต่างหวาดกลัวผีตานี และไม่มีใครกล้าออกจากบ้านในตอนกลางคืน แต่แล้ววันหนึ่ง มีชายหนุ่มผู้กล้าหาญชื่อว่าบุญมีตัดสินใจที่จะเผชิญหน้ากับผีตานี บุญมีเชื่อว่าเขาสามารถช่วยวิญญาณของหญิงสาวให้สงบสุขได้

บุญมีเตรียมเครื่องเซ่นไหว้และรอคอยการมาของผีตานี เมื่อผีตานีปรากฏตัว บุญมีก็คุกเข่าลงและขอร้องให้เธอปล่อยวางความโกรธแค้น บุญมีบอกกับผีตานีว่าเธอควรให้อภัยฆาตกรของเธอและไปสู่สุขคติ

ผีตานีฟังคำพูดของบุญมีแล้วน้ำตาไหล เธอรู้สึกสำนึกผิดที่ได้ทำร้ายผู้บริสุทธิ์ ผีตานีสัญญากับบุญมีว่าเธอจะปล่อยวางความโกรธแค้นและไปสู่สุขคติ

หลังจากนั้น ผีตานีก็หายไปจากหมู่บ้าน และชาวบ้านก็สามารถใช้ชีวิตอย่างสงบสุขได้อีกครั้ง บุญมีกลายเป็นวีรบุรุษของหมู่บ้าน และเรื่องราวของเขาก็ถูกเล่าขานสืบต่อกันมาจนถึงทุกวันนี้

-----

Q329

นิทานเรื่องผีแม่ซื้อ

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีหญิงสาวคนหนึ่งชื่อแม่ซื้อ นางเป็นคนขยันขันแข็งและรักลูกมาก แต่นางก็มีนิสัยที่ไม่ดีอยู่บ้าง นั่นคือความตระหนี่ถี่เหนียว นางไม่เคยแบ่งปันสิ่งของของตนให้ผู้อื่นเลย

วันหนึ่ง แม่ซื้อไปตลาดและซื้อปลาทูมาหนึ่งตัว นางตั้งใจจะเก็บปลาทูไว้กินเอง แต่ระหว่างทางกลับบ้าน นางก็ได้พบกับชายชราคนหนึ่งที่นั่งขอทานอยู่ริมถนน ชายชรามีท่าทางหิวโหยมาก แม่ซื้อรู้สึกสงสารชายชรา จึงตัดสินใจแบ่งปลาทูครึ่งหนึ่งให้ชายชราไป

ชายชราดีใจมากและกล่าวขอบคุณแม่ซื้อเป็นการใหญ่ จากนั้นชายชราก็หยิบเศษกระดาษแผ่นหนึ่งออกมาแล้วเขียนอะไรบางอย่างลงไป จากนั้นก็ยื่นให้แม่ซื้อพร้อมกับกล่าวว่า "จงเก็บกระดาษแผ่นนี้ไว้ให้ดี มันจะช่วยปกป้องเจ้าจากอันตราย"

แม่ซื้อรับกระดาษมาเก็บไว้โดยไม่รู้ว่าชายชราเขียนอะไรลงไป นางกลับถึงบ้านและเก็บปลาทูไว้ในตู้กับข้าว จากนั้นก็เข้านอน

กลางดึกคืนนั้น แม่ซื้อตื่นขึ้นมาเพราะได้ยินเสียงแปลกๆ นางลุกขึ้นจากเตียงและเดินไปที่ตู้กับข้าว นางเปิดตู้กับข้าวออกและก็ต้องตกใจสุดขีดเมื่อเห็นว่าปลาทูที่นางเก็บไว้หายไปแล้ว

แม่ซื้อค้นหาปลาทูทั่วทั้งบ้านแต่ก็ไม่พบ นางเริ่มรู้สึกกลัวและขนลุกไปทั้งตัว นางนึกถึงเศษกระดาษที่ชายชราให้มา จึงรีบหยิบออกมาดู

เมื่อแม่ซื้อกางกระดาษออก นางก็ต้องประหลาดใจเมื่อพบว่ามีตัวอักษรเขียนอยู่ว่า "ผีแม่ซื้อ" แม่ซื้อตกใจมาก นางไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ก็รู้สึกได้ว่ามีบางสิ่งที่ไม่ดีกำลังจะเกิดขึ้นกับนาง

คืนต่อมา แม่ซื้อก็ได้ยินเสียงแปลกๆ อีกครั้ง นางลุกขึ้นจากเตียงและเดินไปที่หน้าต่าง นางมองออกไปนอกหน้าต่างและก็ต้องตกใจสุดขีดเมื่อเห็นผีตนหนึ่งยืนอยู่ที่หน้าบ้าน ผีตนนั้นมีรูปร่างเหมือนกับแม่ซื้อทุกประการ แต่มีใบหน้าที่น่ากลัวและดวงตาที่แดงก่ำ

ผีแม่ซื้อเดินเข้ามาหาแม่ซื้อและกล่าวว่า "คืนปลาทูของข้ามา" แม่ซื้อกลัวมาก นางไม่รู้จะทำอย่างไรดี นางจึงรีบวิ่งหนีไปที่ห้องครัวและหยิบมีดขึ้นมาถือไว้

ผีแม่ซื้อตามแม่ซื้อเข้ามาในห้องครัวและพยายามจะแย่งมีดจากมือแม่ซื้อ แม่ซื้อต่อสู้กับผีแม่ซื้ออย่างสุดชีวิต ในที่สุดแม่ซื้อก็สามารถแทงผีแม่ซื้อจนตายได้

หลังจากนั้น ผีแม่ซื้อก็หายไป และแม่ซื้อก็ไม่เคยเจอผีแม่ซื้ออีกเลย แม่ซื้อรู้สึกโล่งใจมาก นางเก็บเศษกระดาษที่ชายชราให้มาไว้กับตัวตลอดเวลา และนางก็ไม่เคยตระหนี่ถี่เหนียวอีกเลย

-----

Q330

นิทานเรื่องแฮก

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีชายหนุ่มชื่อแฮก เขาเป็นคนขี้เกียจและชอบนอนดึกอยู่เสมอ คืนหนึ่ง แฮกนอนไม่หลับ เขาจึงลุกขึ้นมานั่งเล่นเกมบนคอมพิวเตอร์จนดึกดื่น

ขณะที่แฮกกำลังเล่นเกมอยู่นั้น เขาก็ได้ยินเสียงแปลกๆ ดังมาจากนอกหน้าต่าง เขาจึงลุกขึ้นไปดู แต่กลับไม่เห็นอะไรเลย แฮกคิดว่าตัวเองคงคิดไปเอง จึงกลับไปนั่งเล่นเกมต่อ

แต่แล้วเสียงแปลกๆ นั้นก็ดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้ดังมาจากข้างหลังแฮก แฮกรีบหันกลับไปดู แต่ก็ไม่เห็นอะไรอีกเช่นเคย แฮกเริ่มรู้สึกกลัว จึงรีบปิดคอมพิวเตอร์แล้วเข้านอน

เช้าวันรุ่งขึ้น แฮกตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกไม่สบายใจ เขาเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้เพื่อนฟัง เพื่อนของแฮกบอกว่าเขาอาจจะแค่ฝันไป แต่แฮกก็ยังรู้สึกไม่แน่ใจ

คืนต่อมา แฮกก็ได้ยินเสียงแปลกๆ อีกครั้ง คราวนี้ดังมาจากใต้เตียงของเขา แฮกรีบเปิดไฟแล้วมองไปใต้เตียง แต่ก็ไม่เห็นอะไรเลย แฮกเริ่มรู้สึกกลัวมากขึ้นทุกที

แฮกตัดสินใจโทรหาเพื่อนให้มาอยู่เป็นเพื่อน แต่เพื่อนของเขากลับไม่ว่าง แฮกจึงต้องนอนอยู่คนเดียวด้วยความกลัว

ขณะที่แฮกลงนอนอยู่นั้น เขาก็ได้ยินเสียงแปลกๆ อีกครั้ง คราวนี้ดังมาจากข้างหูของเขา แฮกรีบหันไปดู แต่ก็ไม่เห็นอะไรเลย แฮกรู้สึกกลัวมากจนตัวสั่น

แฮกรีบวิ่งออกจากห้องนอนแล้วไปนอนที่ห้องนั่งเล่น แต่เสียงแปลกๆ นั้นก็ยังตามมาหลอกหลอนเขาไม่เลิก แฮกรู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างกำลังจ้องมองเขาอยู่ตลอดเวลา

แฮกรู้สึกกลัวจนทนไม่ไหว จึงตัดสินใจโทรหาตำรวจ ตำรวจมาถึงบ้านของแฮกและตรวจสอบทั่วทุกห้อง แต่ก็ไม่พบอะไรผิดปกติ ตำรวจจึงบอกให้แฮกลองไปพบจิตแพทย์ดู

แฮกไปพบจิตแพทย์ตามคำแนะนำของตำรวจ จิตแพทย์บอกว่าแฮกอาจจะแค่เครียดหรือวิตกกังวลเกินไป จิตแพทย์จึงให้ยาลดความเครียดแก่แฮก

แฮกรับประทานยาลดความเครียดตามคำสั่งของจิตแพทย์ และอาการของเขาก็ค่อยๆ ดีขึ้น เสียงแปลกๆ ที่เคยหลอกหลอนเขาก็ค่อยๆ หายไป แฮกกลับมานอนหลับได้อย่างปกติอีกครั้ง

แต่แล้วคืนหนึ่ง แฮกก็ได้ยินเสียงแปลกๆ อีกครั้ง คราวนี้ดังมาจากข้างเตียงของเขา แฮกรีบเปิดไฟแล้วมองไปข้างเตียง แต่ก็ไม่เห็นอะไรเลย แฮกรู้สึกกลัวมากจนตัวสั่น

แฮกรีบวิ่งออกจากห้องนอนแล้วไปนอนที่ห้องนั่งเล่น แต่เสียงแปลกๆ นั้นก็ยังตามมาหลอกหลอนเขาไม่เลิก แฮกรู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างกำลังจ้องมองเขาอยู่ตลอดเวลา

แฮกรู้สึกกลัวจนทนไม่ไหว จึงตัดสินใจโทรหาตำรวจอีกครั้ง ตำรวจมาถึงบ้านของแฮกและตรวจสอบทั่วทุกห้อง แต่ก็ไม่พบอะไรผิดปกติ ตำรวจจึงบอกให้แฮกลองไปพบจิตแพทย์ดูอีกครั้ง

แฮกไปพบจิตแพทย์ตามคำแนะนำของตำรวจอีกครั้ง จิตแพทย์บอกว่าแฮกอาจจะแค่เครียดหรือวิตกกังวลเกินไปอีกครั้ง จิตแพทย์จึงให้ยาลดความเครียดแก่แฮกอีกครั้ง

แฮกรับประทานยาลดความเครียดตามคำสั่งของจิตแพทย์ แต่คราวนี้อาการของเขาก็ไม่ดีขึ้น เสียงแปลกๆ ที่เคยหลอกหลอนเขาก็ยังคงหลอกหลอนเขาอยู่เหมือนเดิม

แฮกรู้สึกสิ้นหวัง เขาไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรดี เขาจึงตัดสินใจฆ่าตัวตาย แฮกเขียนจดหมายลาตายแล้วก็กินยานอนหลับจนหมดขวด

เช้าวันรุ่งขึ้น เพื่อนของแฮกมาหาที่บ้านแต่ไม่พบแฮก เพื่อนของแฮกจึงโทรหาตำรวจ ตำรวจมาถึงบ้านของแฮกและพบศพของแฮกในห้องนอน

ตำรวจสันนิษฐานว่าแฮกฆ่าตัวตายเพราะความเครียดและความวิตกกังวล ตำรวจได้นำศพของแฮกไปชันสูตร แต่ก็ไม่พบร่องรอยของการฆาตกรรมใดๆ

เรื่องราวของแฮกกลายเป็นตำนานเล่าขานในหมู่เพื่อนๆ ของเขา เพื่อนๆ ของแฮกเชื่อว่าแฮกถูกผีหลอกจนฆ่าตัวตาย แต่ก็ไม่มีใครรู้ว่าผีที่หลอกแฮกนั้นเป็นผีอะไร

-----

Q331