บทกลอนชีวิต
หยาดฝนหล่นเม็ดลงกระทบพื้น
คล้ายเสียงสะอื้นของ..หัวใจอันไห้หา
ม่านฝนดังสายตาที่เย็นชา
จับจ้องมองมา.อย่างไร้เยื่อใย
เดียวดาย..ในค่ำคืนยาวนานปานไม่สร่างสิ้น
เธอจะได้ยินเสียงคร่ำครวญข้างในฉันไหม??
ไม่รู้ว่า..จะฝ่าข้ามคืนนี้ได้อย่างไร
เมื่อหนทางยาวไกล..นั้นยังคงมืดมน
ฝนยังไม่ขาดสาย…
ความฝันกลับใกล้สลายลงในใจหมองหม่น
การรอคอยของความคิดถึง..ยังคงร่ายมนตร์
ใจเปราะบางของคนหนึ่งคน..ไม่รู้จะทนได้อีกนานเท่าไร??
ฉันมีร่มหนึ่งคัน
เธออยากกลับบ้านพร้อมกัน . .. อีกครั้งไหม?
ฉันอาจไม่ใช่คนที่เธอรอเพื่อร่วมทางใจ
แต่ไม่อยากเห็นเธอวิ่งฝ่าสายฝนไป . .. จนเปียกปอน
ไม่ใช่ว่าฉันถือโอกาสตีสนิท
เพราะรู้ว่าไม่มีทางกลับไปใกล้ชิด . .. เหมือนเมื่อก่อน
เพราะเธอไม่ใช่ฝนที่โปรยสายมาบนโลกนี้ด้วยความอาทร
แต่ความรักของเธอคือหยดน้ำตาร้าวรอน
.. . ที่กร่อนใจฉัน . . เจียนพัง
วันนี้ – – ไม่ได้นัดใครไว้ใช่ไหม?
คงไม่เป็นไร . .. ถ้าจะเดินใต้ร่มคันเดียวกันอีกครั้ง
ปล่อยให้ความหลังเล่าเรื่องหัวใจของฉัน . . . ให้เธอฟัง
เผื่อเธอจะรับรู้ได้บ้าง . ..
ว่าบนทางสายเก่า . . ฉันยังเหงาเท่าเดิม~*
(ชนะเลิศประกวดกลอน สายฝนกับคนเหงา)
กลัวโดนทิ้ง เลย “ระวัง”
กลัวการปิดบัง เลย “สงสัย”
กลัวเป็นคนเลว เลย “จริงใจ”
กลัวเค้าไปมีใคร เลย “สัญญา”..
กลัวโดนหลอก เลย “ไม่ไว้ใจ”
กลัวเค้าคิดมากไป เลย “ไม่ถือสา”
กลัวเค้าอึดอัด เลย “ให้เวลา”
กลัวเสียใจเสียน้ำตา เลย “เห็นแก่ตัว”
ปล่อยให้ตัวเองหลับใหล…ใต้แสงดาว
และยอมให้น้าค้างพร่างพราว…กอดไว้
ฟังเสียงคลื่นทะเล…แทนบทเพลงกล่อมเห่…หัวใจ
โอบกอดกระชับผืนทราย…แทนคนที่เค้าลับหาย…จากลา
..ปล่อยให้ความเหงา…จูงมือ..
กระซิบถ้อยคำเลื่องลือ…จรดปลายฟ้า
ให้บางคนเค้าได้ฟัง…เมื่อวันที่เขาหันหลัง…จากลา
อีกคนเหงาเปล่าเปลี่ยวจมน้ำตา…ผ่านคืนวันอ่อนล้า…อย่างเดียวดาย
แม้อยากเป็นท้องทะเลที่อยู่คู่ท้องฟ้า
แต่ความรักของท้องฟ้ากว้างไกลเกินกว่า . .. ความเข้าใจของฉัน
ท้องฟ้าโอบกอดดวงดาว . . . โอบกอดภูเขาเท่า ~ เท่า กัน
ต่อให้ทะเลรักท้องฟ้าคงมั่น . .. ก็ไม่ได้เป็นหนึ่งเดียวที่สำคัญ . .. ของหัวใจ
ความรักความผูกพัน
ไม่รู้ว่ามัน .. . จะหมดลงวันไหน?
ถ้าเธอยังไม่รู้ตัว . . . ว่าต้องการใคร
อย่าทำให้ฉันรู้สึกมั่นใจ . .. กับรักที่เป็นไปไม่ได้ . . อีกเลย~
มีคนพูดถึงเธอมากมาย
ว่าเป็นคนร้ายอย่างนั้นอย่างนี้
ฉันเองไม่เคยพิสูจน์สักที
เพราะรู้ดีว่าไม่มีประโยชน์อะไร
ขอแค่รู้ว่าเธอดีกับฉัน
ความสำคัญคงมากกว่าสิ่งไหน
ฉันตัดสินเธอแล้วด้วยหัวใจ
และจะไม่เปลี่ยนไปแค่คำคน
ฉันเขียน ค ว า ม ใ น ใ จ เอาไว้ในกระดาษ
เป็นความรู้สึกที่ไม่อาจบอกเธอได้
ฉันแนบกระดาษใบนั้นไว้กับดอกไม้
ด อ ก ไ ม้ กั บ ค ว า ม ใ น ใ จ…เนื่องในวันวาเลนไทน์…มอบให้กัน
ปี ที่ แ ล้ ว ฉั น ก็ ทำ แ บ บ นี้
เตรียมดอกไม้และการ์ดบอกความรู้สึกที่มี…ข้อความสั้น-สั้น
ข้อความของปีที่แล้วกับปีนี้ก็เหมือน-เหมือนกัน
เป็นคำสามคำที่ฉัน…ไม่เคยใช้มันเพื่อบอกใคร
‘เคยรู้สึกไหมว่ามีสายตาคู่หนึ่งเฝ้ามองอย่างมีหวัง
เธอพูดอะไรก็สนใจฟัง…ไม่เดินหนีไปไหน
ตอนเห็นเธออยู่กับใครก็มีน้ำตา…แต่มักจะโกหกว่า ไ ม่ เ ป็ น อ ะ ไ ร
สิ่งเล็กน้อยที่เธอทำให้…สำหรับฉันมันยิ่งใหญ่เกินพรรณนา’
ฉันเขียนความในใจส่งมาให้เธออ่าน
เป็นความรู้สึกที่อยากบอกเธอมานาน แ ต่ ข า ด ค ว า ม ก ล้ า
หวังว่าเมื่ออ่านจบ…’ถึงเธอไม่อยากคบ…ก็คงไม่ทำตัวเฉยชา’
ฉันเขียนวกไปวนมา…เพียงเพื่อต้องการลงท้ายว่า ฉัน รั ก เ ธ อ ‘
ชีวิตเปรียบดั่งสายน้ำไหล
บางครั้งเชี่ยว บางคราวก็ใส
มีทั้งสุข ทุกข์ คละเคล้าไป
ต้องอดทนและก้าวต่อไป
เหมือนสายลมพัดผ่านพฤกษา
บางครั้งแรง บางคราวก็พา
พัดพาความสุขและความทุกข์มา
ต้องยอมรับและปล่อยมันไป
ดั่งแสงแดดที่ส่องสว่างไสว
บทกลอนขอมอบหัวใจ
ดวงใจดวงนี้ที่มอบให้
มิได้หวังสิ่งใดตอบแทน
เพียงแค่ขอให้รับไว้เป็นของขวัญ
จากใจที่จริงใจเท่านั้น
หัวใจดวงนี้ที่มอบให้
มิได้หวังสิ่งใดตอบแทน
เพียงแค่ขอให้รับไว้เป็นของขวัญ
จากใจที่จริงใจเท่านั้น
-----
Q141
ฉันคืออีกหนึ่งกวีเศร้า
ที่ร้องกล่าว บอกความในใจนี้
เป็นนักเดินทาง เทียวทางมาแรมปี
เจอรักมาหลายที กวีเศร้า
ณ ขณะแห่งวันนี้
ฉันเองยังช้ำที่ หัวใจเก่า
ยังไม่คลายหายดี ไม่บางเบา
ยังเจ็บช้ำเหมือนเก่า หัวใจ
ฉันคืออีกหนึ่งกวีเศร้า
ที่ร้องกล่าว บอกความในใจนี้
เป็นนักเดินทาง เทียวทางมาแรมปี
เจอรักมาหลายที กวีเศร้า
ณ ขณะแห่งวันนี้
ฉันเองยังช้ำที่ หัวใจเก่า
ยังไม่คลายหายดี ไม่บางเบา
ยังเจ็บช้ำเหมือนเก่า หัวใจ
ฉันคืออีกหนึ่งกวีเศร้า
ที่ร้องกล่าว บอกความในใจนี้
เป็นนักเดินทาง เทียวทางมาแรมปี
เจอรักมาหลายที กวีเศร้า
ณ ขณะแห่งวันนี้
ฉันเองยังช้ำที่ หัวใจเก่า
ยังไม่คลายหายดี ไม่บางเบา
ยังเจ็บช้ำเหมือนเก่า หัวใจ
แสงดาว สายลม แสงเดือน
คอยเป็นเพื่อน เวลา ที่หงอยเหงา
ทำไงได้ ก็รอบกาย มีเพียงเงา
ที่จันทร์เจ้า สาดส่อง กระทบมา
เมื่อแรกเริ่ม ก็ขวานขวาย ความอบอุ่น
ไว้เป็นทุน ต่อสู้ความ เหนื่อยล้า
พอนานไป วันเปลี่ยน เคลื่อนเวลา
จึงรู้ว่า อยู่คนเดียว ก็ไม่ตาย
ในห้วงแห่งรักอันลึกซึ้ง
ดั่งสายธารหลั่งรินไม่หยุดนิ่ง
หัวใจเต้นระรัวดั่งกลองยิ่ง
เมื่อได้สบตากับดวงใจที่เฝ้าหวง
รักคือความสุขที่หาใดเปรียบ
ดั่งน้ำทิพย์ชโลมใจให้สดชื่น
เป็นพลังอันยิ่งใหญ่ที่ไม่สิ้น
คอยหล่อเลี้ยงหัวใจให้ผลิบาน
รักคือความเจ็บปวดที่ต้องทน
เมื่อต้องพลัดพรากจากกันแสนไกลห่าง
แต่ความทรงจำยังคงอยู่ข้างข้าง
เป็นเครื่องเตือนใจให้เราไม่ลืมวันวาน
รักคือความหวังที่ไม่เคยจาง
แม้ต้องเผชิญอุปสรรคมากมาย
แต่หัวใจยังคงมั่นคงไม่คลาย
เพราะรักแท้จะอยู่เคียงข้างตลอดไป
-----
Q142
ในห้วงแห่งชีวิตอันแสนยาวไกล
มีบทกลอนแห่งชีวิตรักที่งดงาม
บทกลอนที่บรรจงแต่งแต้มด้วยความฝัน
และความหวังที่ส่องประกายในดวงตา
บทแรกเริ่มด้วยความรักอันบริสุทธิ์
หัวใจสองดวงผูกพันด้วยความผูกมั่น
สายใยแห่งความรักที่แสนแน่นหนา
ก่อเกิดเป็นความสุขที่ล้นพ้น
บทต่อมาเล่าถึงความท้าทายและอุปสรรค
ที่ถาโถมเข้ามาทดสอบความรักของเรา
แต่ด้วยความรักที่มั่นคงและไม่หวั่นไหว
เราจึงฝ่าฟันทุกข์โศกไปด้วยกัน
บทสุดท้ายจบลงด้วยความรักอันเป็นนิรันดร์
ความรักที่ผ่านกาลเวลาและความผันผวน
ความรักที่ยั่งยืนและมั่นคงตลอดไป
เป็นบทกลอนแห่งชีวิตรักที่งดงามที่สุด
-----
Q143
ในห้วงแห่งชีวิตอันแสนยาวนาน
มีบทกลอนแห่งชีวิตรักที่งดงาม
ความรักที่บริสุทธิ์และซื่อตรง
เป็นดั่งแสงสว่างนำทางในยามมืดมัว
บทแรกเริ่มด้วยความรักอันแสนหวาน
พบกันครั้งแรกราวต้องมนตร์สะกด
ดวงตาสบตากันราวกับเวลาหยุดนิ่ง
หัวใจเต้นแรงราวกับกลองรัว
บทต่อมาเป็นความรักที่มั่นคง
ผ่านร้อนผ่านหนาวด้วยกันมาเนิ่นนาน
ไม่ว่าจะสุขหรือทุกข์ก็เคียงข้างกัน
ความรักที่มั่นคงดั่งภูผาสูงตระหง่าน
บทสุดท้ายเป็นความรักที่ยั่งยืน
แม้เวลาจะผ่านไปนานเพียงใด
ความรักก็ยังคงอยู่ไม่เสื่อมคลาย
เป็นความรักที่ยั่งยืนตลอดไป
-----
Q144
ในห้วงแห่งราตรีอันมืดมัว
หัวใจข้าแตกสลายราวแก้วกระจก
น้ำตาไหลรินไม่หยุดยั้ง
จากการสูญเสียที่ข้าไม่อาจหักห้าม
ความรักที่เคยหวานชื่นในคราแรก
บัดนี้กลายเป็นขมขื่นเจ็บปวดรวดร้าว
คำสัญญาที่เคยให้ไว้
กลับกลายเป็นเพียงลมปากที่ไร้ความหมาย
ข้าเฝ้าคร่ำครวญถึงวันที่เราเคยมี
แต่บัดนี้เหลือเพียงความว่างเปล่าและความเจ็บปวด
ความทรงจำที่เคยงดงาม
กลายเป็นหนามแหลมทิ่มแทงหัวใจข้า
ข้าโหยหาอ้อมกอดที่เคยอบอุ่น
แต่บัดนี้เหลือเพียงความหนาวเหน็บและอ้างว้าง
ความรักที่เคยมีให้กัน
กลับกลายเป็นความเกลียดชังที่ฝังลึก
ข้าเฝ้ารอคอยวันที่หัวใจจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม
แต่ยิ่งเวลาผ่านไป ความเจ็บปวดก็ยิ่งทวีคูณ
ข้าไม่รู้ว่าจะต้องทนทุกข์ทรมานไปอีกนานแค่ไหน
แต่ข้าจะพยายามเข้มแข็งและก้าวต่อไป
แม้ว่าเส้นทางข้างหน้าจะเต็มไปด้วยขวากหนาม
ข้าจะไม่ยอมแพ้และจะต่อสู้เพื่อหัวใจของข้า
ข้าจะไม่ยอมให้ความเศร้าโศกกลืนกินข้า
ข้าจะลุกขึ้นและเริ่มต้นชีวิตใหม่
-----
Q145
บางครั้งจ้า บางคราวก็อ่อนไหว
ให้ความอบอุ่นและพลังใจ
ต้องเก็บไว้เป็นแรงผลักดัน
ชีวิตเปรียบดั่งหนังสือเล่มหนา
มีทั้งหน้าขาว หน้าดำปะปนกันมา
ต้องอ่านและเรียนรู้จากมัน
เพื่อนำมาเป็นบทเรียนในวันข้างหน้า
เหมือนดั่งต้นไม้ที่เติบโตขึ้นมา
บางครั้งสูง บางคราวก็ต่ำ
ต้องอดทนและพยายาม
เพื่อให้เติบโตงดงามอย่างสง่า
ชีวิตเปรียบดั่งการเดินทางไกล
มีทั้งทางราบ ทางชันและทางคดเคี้ยว
ต้องอดทนและไม่ย่อท้อ
เพื่อไปถึงจุดหมายปลายทางที่รอคอย
-----
Q107
โอ้ ช้างน้ำจอมท้องทะเล
กายใหญ่โตมหึมาเกินใครเทียม
ผิวหนังหนาปกคลุมทั่วทั้งกาย
สีเทาเข้มดูน่าเกรงขาม
งาใหญ่ยาวโผล่พ้นน้ำ
ใช้เป็นอาวุธป้องกันภัยได้ดี
เสียงร้องดังกึกก้องกังวาล
ราวกับเสียงฟ้าผ่ากระหึ่ม
ในน้ำเย็นลอยตัวได้อย่างสบาย
ใช้ครีบพายพลิ้วไหวไปมา
หาอาหารเลี้ยงชีพด้วยการกิน
ทั้งปลาหมึกและปลาตัวเล็กใหญ่
บนแผ่นน้ำแข็งนอนพักผ่อน
นอนรวมกลุ่มเบียดเสียดแน่นหนา
ดูน่ารักน่าเอ็นดูยิ่งนัก
ราวกับตุ๊กตาตัวใหญ่ใจดี
-----
Q126
บทกลอนคุณธรรม
คุณธรรมนำชีวิตให้สดใส
ประพฤติดีงามใสไร้ราคี
จิตใจผ่องแผ้วเบิกบานดี
สุขีทั้งกายใจไม่วุ่นวาย
ความซื่อสัตย์เป็นสิ่งสำคัญ
ไม่คดโกงหรือหลอกลวงใคร
ความจริงใจนำพาให้เจริญ
คนรอบข้างรักใคร่ไม่เสื่อมคลาย
ความเมตตาช่วยให้ใจเย็น
ไม่โกรธเกลียดหรือพยาบาทใคร
ให้อภัยผู้อื่นได้ไม่ถือโทษ
จิตใจสงบสุขไม่ทุกข์ใจ
ความอดทนเป็นสิ่งที่จำเป็น
ไม่ย่อท้อต่ออุปสรรคใด
ความพยายามนำพาให้สำเร็จ
ความสุขความเจริญจะบังเกิด
ความกตัญญูเป็นสิ่งที่งดงาม
ตอบแทนคุณผู้มีพระคุณไว้
ไม่ลืมบุญคุณคนที่ช่วยเหลือ
ชีวิตจะเจริญก้าวหน้าได้
คุณธรรมทั้งห้านี้ควรยึดถือ
นำพาชีวิตให้สุขสบาย
จิตใจผ่องใสเบิกบานทุกวัน
ชีวิตจะรุ่งเรืองตลอดไป
-----
Q108
ในโลกอันกว้างใหญ่ไพศาล
คุณธรรมนำพาชีวิตให้สุขสันต์
เมตตา กรุณา เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่
ช่วยเหลือเกื้อกูลกันไม่คิดหวังผล
ซื่อสัตย์ สุจริต ไม่คดโกง
ทำมาหากินสุจริต ไม่คิดคด
ไม่เบียดเบียนผู้อื่นให้เดือดร้อน
ตั้งมั่นอยู่ในความดีงาม
อดทน อดกลั้น ไม่ย่อท้อ
ต่อสู้กับอุปสรรคไม่หวั่นไหว
ไม่ยอมแพ้ต่อโชคชะตาที่เข้ามา
มุ่งมั่นทำความดีไม่ย่อท้อ
เสียสละเพื่อส่วนรวมไม่เห็นแก่ตัว
ช่วยเหลือสังคมด้วยใจบริสุทธิ์
ไม่คิดหวังสิ่งตอบแทนใดใด
เพียงหวังให้โลกนี้ดีงาม
คุณธรรมนำพาชีวิตให้สุขสบาย
นำพาความเจริญรุ่งเรืองมาให้
เป็นแบบอย่างที่ดีให้กับผู้อื่น
สร้างสังคมที่น่าอยู่ให้กับทุกคน
-----
Q109
บทกลอนแห่งชีวิต
ชีวิตเปรียบดังสายน้ำไหล
ไหลไปไม่หยุดยั้งไม่ย้อนกลับ
ผ่านหินผ่านแก่งผ่านขวากหนาม
ผ่านสุขผ่านทุกข์ผ่านความลำบาก
ชีวิตเปรียบดังต้นไม้ใหญ่
เติบโตขึ้นสูงยิ่งใหญ่ตระหง่าน
ผ่านร้อนผ่านหนาวผ่านลมผ่านฝน
ผ่านการดูแลเอาใจใส่
ชีวิตเปรียบดังดวงดาวบนฟ้า
ส่องแสงระยิบระยับในยามราตรี
ผ่านการเกิดดับผ่านการเปลี่ยนแปลง
ผ่านการรอคอยผ่านความหวัง
ชีวิตเปรียบดังดวงอาทิตย์
ส่องแสงสว่างให้ความอบอุ่น
ผ่านการขึ้นลงผ่านการหมุนเวียน
ผ่านการให้และการรับ
ชีวิตเปรียบดังดวงจันทร์
ส่องแสงนวลในยามค่ำคืน
ผ่านการ盈ผ่านการแรมผ่านการเปลี่ยนแปลง
ผ่านความสุขผ่านความทุกข์
ชีวิตเปรียบดังสายลม
พัดผ่านไปอย่างรวดเร็ว
ผ่านการพัดแรงผ่านการพัดเบา
ผ่านการพัดเย็นผ่านการพัดร้อน
ชีวิตเปรียบดังสายฝน
ตกลงมาจากฟ้าให้ความชุ่มชื่น
ผ่านการตกหนักผ่านการตกเบา
ผ่านการตกเย็นผ่านการตกอุ่น
ชีวิตเปรียบดังเมฆบนฟ้า
ลอยไปลอยมาตามแรงลม
ผ่านการหนาผ่านการบางผ่านการโปร่ง
ผ่านการขาวผ่านการดำ
ชีวิตเปรียบดังภูเขา
สูงใหญ่ตระหง่านมั่นคง
ผ่านการถูกกัดเซาะผ่านการถูกทำลาย
ผ่านการเกิดใหม่ผ่านการเจริญเติบโต
ชีวิตเปรียบดังทะเล
กว้างใหญ่ไพศาลสุดลูกหูลูกตา
ผ่านการขึ้นผ่านการลงผ่านการเปลี่ยนแปลง
ผ่านความสงบผ่านความโกรธเกรี้ยว
ชีวิตเปรียบดังโลก
หมุนรอบตัวเองรอบดวงอาทิตย์
ผ่านการเกิดผ่านการดับผ่านการเปลี่ยนแปลง
ผ่านความเจริญผ่านความเสื่อมโทรม
ชีวิตเปรียบดังจักรวาล
กว้างใหญ่ไพศาลไม่มีที่สิ้นสุด
ผ่านการเกิดผ่านการดับผ่านการเปลี่ยนแปลง
ผ่านความลึกลับผ่านความมหัศจรรย์
-----
Q111
บทกลอนแห่งชีวิต
ชีวิตคือละครฉากหนึ่ง
มีทั้งสุข ทุกข์ ปนกันไป
ต้องอดทนต่อสู้ไม่ย่อท้อ
ไม่ว่าจะเจออะไรก็ต้องไหว
เกิดมาต้องพบเจอเรื่องราว
ทั้งดีร้ายสลับกันไป
ต้องเข้มแข็งอดทนไว้
อย่าได้ย่อท้อต่อโชคชะตา
ชีวิตคือการเดินทาง
มีทั้งสุขและทุกข์ปนกันไป
ต้องอดทนต่อสู้ไม่ย่อท้อ
ไม่ว่าจะเจออะไรก็ต้องไหว
เกิดมาต้องพบเจอเรื่องราว
ทั้งดีร้ายสลับกันไป
ต้องเข้มแข็งอดทนไว้
อย่าได้ย่อท้อต่อโชคชะตา
ชีวิตคือการเดินทาง
มีทั้งสุขและทุกข์ปนกันไป
ต้องอดทนต่อสู้ไม่ย่อท้อ
ไม่ว่าจะเจออะไรก็ต้องไหว
เกิดมาต้องพบเจอเรื่องราว
ทั้งดีร้ายสลับกันไป
ต้องเข้มแข็งอดทนไว้
อย่าได้ย่อท้อต่อโชคชะตา
-----
Q112
ืในห้วงแห่งใจที่เฝ้ารอ
คิดถึงเธออยู่ไม่รู้คลาย
หัวใจโหยหาแสนกระหาย
เฝ้าคอยวันพบหน้าเธอสักที
เวลาผ่านไปเนิ่นนานเหลือเกิน
ใจยังคงมั่นไม่เคยเปลี่ยน
เฝ้ารอคอยเธอทุกวันคืน
หวังว่าสักวันเธอจะมา
หัวใจดวงนี้เป็นของเธอ
มอบให้เธอไว้แต่เพียงผู้เดียว
รักเธอเสมอไม่เคยเสื่อมคลาย
เฝ้ารอวันได้รักเธออีกครั้ง
-----
Q119
ดวงใจดั่งดวงตะวันอันเจิดจ้า
ส่องแสงสว่างไสวไปทั่วหล้า
ความรักของข้าดั่งสายธารา
หลั่งรินมาชโลมใจให้ชื่นบาน
ดวงใจดั่งดวงจันทร์อันนวลตา
ส่องแสงสว่างไสวในยามราตรี
ความรักของข้าดั่งดวงดาวพร่างพราว
ส่องประกายระยิบระยับในใจนี้
ดวงใจดั่งดวงอาทิตย์อันอบอุ่น
แผ่ความร้อนอบอวลไปทั่วกาย
ความรักของข้าดั่งเปลวไฟอันร้อนแรง
แผดเผาหัวใจให้ลุกโชนด้วยรักแท้
-----
Q120
ในห้วงหัวใจที่ลึกซึ้ง
ดั่งดวงตะวันส่องสว่างจ้า
ความรู้สึกอ่อนไหวที่พร่างพร่า
คือกวีหัวใจที่งดงาม
ดั่งสายลมพัดโชยอ่อนโยน
พัดพาความรักไปทั่วทั้งใจ
ความรู้สึกที่อบอุ่นและสดใส
คือกวีหัวใจที่แสนไพเราะ
ดั่งสายน้ำที่ไหลเอื่อย
ความรักก็หลั่งไหลไม่เคยหยุด
หล่อเลี้ยงหัวใจให้ชุ่มชื่นสุด
คือกวีหัวใจที่แสนสุขุม
ดั่งดวงดาวที่ส่องแสงระยิบ
ความรักก็ส่องสว่างในหัวใจ
ความรู้สึกที่งดงามและล้ำค่า
คือกวีหัวใจที่แสนวิเศษ
-----
Q121
ใจเฝ้ารอคอยเธอกลับมา
เฝ้าหาแต่เธอนั้นทุกวัน
แม้จะนานเท่าไรก็จะรอ
เพราะใจนี้มั่นคงรักเธอคนเดียว
-----
Q122
เรามาอยู่เคียงข้างกันได้ยังไง.
ในเวลากลางคืน
ดวงดาวที่แสดงความรักของเราอยู่ที่ไหน
หลีกเลี่ยงไม่ได้
ด้านนอกใบไม้ลุกเป็นไฟตามปกติในความมืด
และฝนตก
ตกเย็นลงและได้รับพรบนเนื้อบริสุทธิ์
ชายชุดดำกำลังรออยู่ที่มุมถนน
ภาพลวงตาของผู้หญิง
ฉันประหลาดใจกับความสงบ
มันคือความเป็นไปได้ของคุณ
นอนหลับ
และสูดอากาศอันเงียบสงบ
ในห้วงแห่งใจที่เฝ้ารอคอย
คิดถึงเธออยู่ไม่รู้คลาย
หัวใจโหยหาแสนกระหาย
เฝ้าคอยวันพบหน้าเธอสักที
เวลาผ่านไปเนิ่นนานเหลือเกิน
ใจยังคงมั่นไม่เคยเปลี่ยน
เฝ้ารอคอยเธอทุกวันคืน
หวังว่าสักวันเธอจะมา
หัวใจดวงนี้เป็นของเธอ
มอบให้เธอไว้แต่เพียงผู้เดียว
รักเธอเสมอไม่เคยเสื่อมคลาย
เฝ้ารอวันได้รักเธออีกครั้ง
-----
Q123
ดวงใจนี้ขอฝากไว้กับเธอ
ทั้งรักและห่วงใยไม่รู้คลาย
ขอให้เธอเก็บรักษาไว้ให้ดี
ดวงใจนี้มีเพียงเธอเท่านั้น
ดวงใจนี้จะอยู่เคียงข้างเธอ
ไม่ว่ายามสุขหรือทุกข์จะมาเยือน
จะคอยปลอบโยนและอยู่เป็นเพื่อน
ให้เธอรู้ว่ามีฉันอยู่เคียงข้าง
ดวงใจนี้จะมอบให้เธอหมด
ไม่มีวันเปลี่ยนแปลงหรือเสื่อมคลาย
จะรักเธอจนกว่าชีวิตจะหาไม่
ดวงใจนี้มีเพียงเธอเท่านั้น
-----
Q124
โอ้ ช้างน้ำจอมท้องทะเล
กายใหญ่โตมหึมาเกินใครเทียม
ผิวหนังหนาปกคลุมทั่วทั้งกาย
สีเทาเข้มดูน่าเกรงขาม
งาใหญ่ยาวโผล่พ้นน้ำ
ใช้เป็นอาวุธป้องกันภัยได้ดี
เสียงร้องดังกึกก้องกังวาล
ราวกับเสียงฟ้าผ่ากระหึ่ม
ในน้ำเย็นลอยตัวได้อย่างสบาย
ใช้ครีบพายพลิ้วไหวไปมา
หาอาหารเลี้ยงชีพด้วยการกิน
ทั้งปลาหมึกและปลาตัวเล็กใหญ่
บนแผ่นน้ำแข็งนอนพักผ่อน
นอนรวมกลุ่มเบียดเสียดแน่นหนา
ดูน่ารักน่าเอ็นดูยิ่งนัก
ราวกับตุ๊กตาตัวใหญ่ใจดี
-----
Q126
ดวงใจของฉันดั่งน้ำผึ้งหวาน
หอมกรุ่นละมุนละไมในอุรา
ดวงตาของท่านดั่งดวงดาวบนฟ้า
ส่องประกายเจิดจ้ามาหาหัวใจ
รอยยิ้มของท่านดั่งแสงตะวัน
สาดส่องความสุขให้ฉันทุกวัน
เสียงหัวเราะของท่านดั่งเสียงเพลงสวรรค์
ขับกล่อมหัวใจฉันให้สุขล้น
ความรักของฉันดั่งสายน้ำไหล
หล่อเลี้ยงหัวใจท่านให้ชุ่มชื่น
ความห่วงใยของฉันดั่งสายลมเย็น
พัดพาความสุขมาให้ท่านทุกคืน
ฉันจะรักท่านตลอดไป
ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานเท่าใด
เพราะท่านคือดวงใจของฉัน
ที่ฉันจะรักและหวงแหนตลอดกาล
-----
Q127
ในดวงใจฉันมีเพียงเธอ
รักเธอเสมอไม่เคยเจือจาง
ดวงใจดวงนี้มีเพียงเธอครอง
รักเธอคนเดียวตลอดกาลนาน
-----
Q128
ในห้วงแห่งรักที่ลึกซึ้ง
ดั่งสายธารไหลรินไม่หยุดนิ่ง
หัวใจฉันเต้นแรงด้วยความซาบซึ้ง
เมื่อได้พบเจ้าดวงใจที่เฝ้าค้นหา
ดวงตาของเจ้าดั่งดวงดาวบนฟ้า
ส่องประกายระยับจับใจราวกับว่า
เป็นดวงตะวันอันอบอุ่นที่สาดส่องมา
ละลายความหนาวเหน็บในหัวใจฉัน
รอยยิ้มของเจ้าดั่งดอกไม้แย้มบาน
ส่งกลิ่นหอมหวานชื่นใจให้ฉันฝัน
เป็นความสุขที่ฉันเฝ้ารอคอยมานาน
เติมเต็มหัวใจที่เคยว่างเปล่าให้สมบูรณ์
เสียงหัวเราะของเจ้าดั่งดนตรีอันไพเราะ
ขับกล่อมหัวใจฉันให้ล่องลอยไป
ในห้วงแห่งความสุขที่ไม่เคยได้พบใคร
เจ้าคือความฝันที่กลายเป็นความจริงของฉัน
ฉันจะรักเจ้าตลอดไปไม่ว่ายามใด
ไม่ว่าจะสุขหรือทุกข์เราจะฝ่าฟันไป
ด้วยกันสองเราเคียงคู่ไม่เคยห่างไกล
ในห้วงแห่งรักที่ลึกซึ้งตลอดกาล
-----
Q129
ในห้วงแห่งรักที่แสนลึกซึ้ง
ดั่งสายธารไหลรินไม่รู้จบ
หัวใจดวงนี้มอบแด่เพียงเธอ
รักนิรันดร์ที่เฝ้ารอคอย
ดวงตาคู่งามส่องประกายเจิดจ้า
ดั่งดวงดาวบนฟ้าที่สุกสกาว
รอยยิ้มหวานละลายหัวใจฉัน
ทำให้โลกทั้งใบสดใสในทันใด
เสียงหัวเราะของเธอช่างไพเราะ
ราวกับเสียงเพลงที่แผ่วพลิ้ว
ทำให้ฉันลืมทุกข์โศกและความเศร้า
เหลือเพียงความสุขที่ท่วมท้น
ฉันจะเฝ้าทะนุถนอมเธอไว้
ดั่งแก้วตาที่ล้ำค่าและแสนหวง
จะปกป้องเธอจากทุกสิ่งอันตราย
และจะรักเธอตลอดไปไม่เปลี่ยนแปลง
-----
Q130
สันรักคุณ
ฉันรักริมฝีปากของคุณเมื่อมันเปียกด้วยไวน์
และแดงด้วยความปรารถนาอันแรงกล้า
ฉันรักดวงตาของคุณเมื่อแสงแห่งความรักส่อง
สว่างด้วยไฟอันเร่าร้อน
ฉันรักอ้อมแขนของคุณเมื่อเนื้อสีขาวอบอุ่น
สัมผัสฉันในอ้อมกอดอันแสนรัก
ฉันรักผมของคุณเมื่อปอยผมประกบ
จูบของคุณที่ใบหน้าของฉัน
ไม่ใช่สำหรับฉันจูบที่เย็นชาและสงบ
ของความรักที่ไร้เลือดของหญิงพรหมจารี
ไม่ใช่สำหรับฉันความสุขสีขาวของนักบุญ
หรือหัวใจของนกพิราบที่สะอาดสะอ้าน
แต่จงมอบความรักที่มอบให้อย่างอิสระแก่ฉัน
และหัวเราะให้กับคำตำหนิของคนทั้งโลก
ด้วยร่างกายของคุณที่ยังเยาว์วัยและอบอุ่นในอ้อมแขนของฉัน
มันทำให้หัวใจที่น่าสงสารของฉันลุกเป็นไฟ
ดังนั้นจูบฉันหวานด้วยปากอันอบอุ่นของคุณ
ยังคงมีกลิ่นหอมของไวน์ทับทิม
และพูดด้วยความเร่าร้อนที่เกิดจากภาคใต้
ว่าร่างกายและจิตวิญญาณของคุณเป็นของฉัน
โอบกอดฉันไว้ในอ้อมแขนอันอบอุ่นของคุณ
ในขณะที่ดวงดาวสีซีดส่องแสงเบื้องบน
และเราจะใช้ชีวิตวัยเยาว์ของเราให้ห่างไกล
ด้วยความสุขแห่งความรักที่มีชีวิต
เมื่อฉันได้ยินเมื่อใกล้ค่ำว่าชื่อของฉันได้รับการตอบรับอย่างล้นหลามในศาลาว่าการอย่างไร ค่ำคืนนั้นก็ไม่ใช่คืนที่มีความสุขสำหรับฉัน
อีกอย่าง เมื่อผมเมาแล้วหรือเมื่อแผนสำเร็จ ผมก็ยังไม่มีความสุข
แต่วันที่ฉันลุกขึ้นจากเตียงที่มีสุขภาพแข็งแรงสมบูรณ์ สดชื่น ร้องเพลง สูดลมหายใจอันสุกงอมของฤดูใบไม้ร่วง
เมื่อฉันเห็นพระจันทร์เต็มดวงทางทิศตะวันตกซีดจางหายไปในแสงยามเช้า
เมื่อฉันเดินไปตามชายหาดคนเดียว อาบน้ำเปลื้องผ้า หัวเราะกับน้ำทะเลเย็นๆ และเห็นพระอาทิตย์ขึ้น
เมื่อข้าพเจ้านึกถึงว่าเพื่อนรักของข้าพเจ้าผู้เป็นที่รักของข้าพเจ้ากำลังเดินทางมาอย่างไร ข้าพเจ้าก็ดีใจ
โอ แต่ละลมหายใจก็หอมหวานยิ่งขึ้น และตลอดวันนั้นอาหารของฉันก็บำรุงฉันมากขึ้น และวันอันสวยงามก็ผ่านไปด้วยดี
ครั้งต่อไปก็มาด้วยความยินดีพอๆ กัน และครั้งต่อไปเวลาเย็นเพื่อนของฉันก็มา
คืนนั้นขณะที่ยังนิ่งอยู่ ข้าพเจ้าได้ยินเสียงน้ำไหลขึ้นฝั่งช้าๆ อย่างต่อเนื่อง
ฉันได้ยินเสียงฟู่ของของเหลวและทรายที่บอกฉันกระซิบเพื่อแสดงความยินดีกับฉัน
แด่คนที่ฉันรักที่สุดนอนอยู่ข้างๆฉันใต้ผ้าห่มผืนเดียวกันในคืนอันเย็นสบาย
ในความเงียบงันแห่งแสงจันทร์ในฤดูใบไม้ร่วง ใบหน้าของเขาเอนเอียงมาทางฉัน
และแขนของเขาโอบรอบหน้าอกของฉันเบา ๆ และคืนนั้นฉันก็มีความสุข
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น